6.3.10

H dame KIRI επιστρέφει στη Σκηνή

Συνήθως η πρώτη μου σκέψη, τελευταία, όταν ακούω για επανεμφανίσεις μάλλον... παλαίμαχων τραγουδιστών είναι: "Ωχ φτάνει πια, ας αποχωρήσει να ανοίξει το δρόμο στα νέα παιδιά".  Με κουράζει αφόρητα το θέαμα ενός μεγάλου αστεριού που σε μεγάλη ηλικία εξακολουθεί να πιστεύει ότι τραγουδά σα νέος/α και συνήθως το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό. Αντιλαμβάνομαι πάλι πόσο δύσκολο είναι να πει κάποιος ΑΝΤΙΟ σε κάτι που ήταν μάλλον η ζωή του για πολλές δεκαετίες. Αλλά ο μόνος που δε φταίει είναι ο θεατής, το κοινό... και είναι εξοργιστικό να αντιλαμβάνεσαι ότι σε μια συναυλία που ανακοινώνεται, ο βασικός συντελεστής είναι η... αρπαχτή, το εύκολο κέρδος  δηλαδή απέναντι σε ένα κοινό δεν είναι τόσο εκπαιδευμένο και θα χειροκροτήσει όπως και να χει...

Ομολογώ, πως κάτι τέτοιο σκέφτηκα, όταν είδα την αφίσα της συναυλίας της Kiri Te Kanawa αναρτημένη σε όλη τη Θεσσαλονίκη, τον Αύγουστο του 2008. "Άλλη μια αρπαχτή...", μονολόγησα. Παρόλα αυτά ο μύθος της εν λόγω τραγουδίστριας ήταν τόσο μεγάλος, που υπερίσχυσε των αρνητικών μου σκέψεων και αποφάσισα ευτυχώς να πάω...

Τις εντυπώσεις μου της δημοσίευσα εδώ. Επρόκειτο για μια ΜΑΓΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ όπου όλοι πήραμε μαθήματα ΙΔΑΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ αλλά και σεμνότητας και μετριοπάθειας από ένα αστέρι που τραγούδησε στην άγνωστη Θεσσαλονίκη 9 άριες και 3 bis παρακαλώ και κάθισε αρκετή ώρα μετά να υπογράψει αυτόγραφα σε όλους όσους το επιθυμούσαν λέγοντας στον καθένα ξεχωριστά κοιτώντας τον στα μάτια: Thank you.

Αυτός είναι και ο λόγος που έβγαλα αμέσως εισιτήριο όταν ανακοινώθηκε η επιστροφή της Kiri Te Kanawa στη σκηνή μετά από αποχή 6 ετών (ο τελευταίος της ρόλος ήταν η Vanessa στο Los Angeles τo 2004) σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό  ρόλο που η ίδια έχει σφραγίσει, αυτόν της Marshallin σε μια από τις αγαπημένες μου όπερες (Der Rosenkavalier) και που όπως άφησε η ίδια να εννοηθεί  με μια  αφοπλιστική δήλωση, μάλλον θα ολοκληρώσει την μελοδραματική της πορεία στο χώρο -που διήρκεσε 40 σχεδόν χρόνια:   "Θα είναι ο τελευταίος μου ρόλος. Είναι πλέον εξοντωτικό για μένα να τραγουδάω στη σκηνή σε μόνιμη βάση. Οι φωνή αλλάζει με το χρόνο και η όπερα ανήκει κυρίως στους νέους ανθρώπους."

Ξέρω πολύ καλά, ότι η  συνέπεια της Kanawa και το μουσικό της ήθος, δε θα της επέτρεπε ποτέ να επιστρέψει στη σκηνή αν δεν ήταν έτοιμη να  τραγουδήσει στο ύψος των περιστάσεων, χωρίς καμία έκπτωση. Όπως και η ίδια ομολόγησε σε συνεντεύξεις της, η αποχώρηση της οφειλόταν σε μια μακρά και δύσκολη περίοδο της προσωπικής της ζωής, συμπεριλαμβανομένου και του διαζυγίου της. Και όπως και εμείς πέρυσι ακούσαμε με τα αυτιά μας, η φωνή της δεν έφερε κανένα σημάδι φθοράς στα 65 της χρόνια.

Ο Ιππότης με το Ρόδο θα κάνει πρεμιέρα στην Κολωνία στις 3 Απριλίου 2010 με την ίδια στο ρόλο της Μarshallin και θα επαναληφθεί στις 17 Απριλίου. Προηγουμένως η dame έκανε μια λαμπερή είσοδο στη σκηνή της MET στον parlando ρόλο της Duchess of Krakenthorp (La fille du Regiment) δίπλα σε 2 νέα αστέρια, τον Florez και την Damrau σε μια παραγωγή που είχε προηγηθεί στη Βιέννη το 2007 με την Dessay και την Montserrat Caballe στον ρόλο της Δούκισσας.

Θα ακολουθήσει εκτενές ρεπορτάζ από την παράσταση στην Κολωνία.

No comments: