31.8.09

44α ΔΗΜΗΤΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Το Σεπτέμβριο αρχίζουν οι εκδηλώσεις για τα 44α Δημήτρια του Δήμου Θεσσαλονίκης. Πολύ, πολύ ενδιαφέρον το πρόγραμμα με ποικιλία θεμάτων και εκδηλώσεων.


Οι μουσικές προτάσεις μας:
  • Jose Carreras Concert: 7/9/2009, 21.15 ΘΕΑΤΡΟ ΓΗΣ
  • Julia Migenes "Alter Ego" (Schubert lieder): 20/9/2009, 21.00 ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
  • Ivo Pogorelich-Συναυλία με έργα Rachmaninoff: 2/10/2009, 21.00 Μ.Μ.Θ.
  • Ricardo Gallen Garcia - Αφιέρωμα στον Isaac Albeniz: 11/10/2009, 21.00 ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ
  • Ο Ορφέας στον Άδη: 13-14-16-18/11/2009, 21.00 Μ.Μ.Θ.




Το πλήρες προγραμμα μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ.

12 comments:

Neco73 said...

Ivo Pogorelich σίγουρα. Για τα αλλά δεν ξέρω.

Stefanos Nasos said...

περίμενα το ποστ καιρό.

Όπως πρόσεξα υπάρχουν οι επιτροπές Δημητρίων -εδώ- που φαντάζομαι ότι προτείνουν και αξιολογούν προτάσεις τρίτων. Στη μουσική όπου γνωρίζω τα πρόσωπα, αρκετοί εκ των μελών της επιτροπής εμφανίζονται στο Φεστιβάλ -εδώ και εδώ. (προσοχή στο roommusic!!!)

Απορία: ισχύει το ίδιο και στις άλλες τέχνες; Σε ρωτάω Gloriana, επειδή δεν είμαι από τη Θεσσαλονίκη.

Δηλαδή ως μέλη επιτροπής προτείνουν τους εαυτούς τους;;; Διαφάνεια;;;

Gloriana said...

Εσύ πώς το αντιλαμβάνεσαι έτσι όπως το βλέπεις; Μπορεί να υπάρχει διαφάνεια σε κάτι τέτοιο;
Τι να σου πω, δε γνωρίζω τι γίνεται, ποτέ δε με ενδιέφερε να μάθω άλλωστε, αλλά αν θες δε χρειάζεται να ψάξεις και πολύ, τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους...

Θεωρητικά πάντως, απ' όσο γνωρίζω, κάνεις μια αίτηση για να συμμετέχεις στο πρόγραμμα των Δημητρίων, η αίτηση αξιολογείται και μπαίνεις ή όχι. Φυσικά αυτό δεν ισχύει με τα μεγάλα ονόματα που τα προσκαλούν...

Αν κάνω λάθος ας με διορθώσει κάποιος...

Stefanos Nasos said...

Ισχύει αυτό που αναφέρεις με τις αιτήσεις, το γνωρίζω... Αλλά η -προφανώς ρητορική- ερώτησή μου έγινε για να δω πως εσύ -και οι αναγνώστες του μπλογκ- αντιλαμβάνονται την υπόθεση. Γιατί να μην υπάρχει διαφάνεια;

Είναι λογικό πχ, ότι η ΚΟΘ και η Δημοτική Ορχήστρα θα εμφανιστούν στο πλαίσιο του φεστιβάλ -και καθόλου δεν με ενοχλεί. Γιατί να είναι στην επιτροπή οι καλλιτεχνικοί διευθυντές τους; (δεν είναι προσωπικό, ούτως ή άλλως έχω συνεργαστεί μαζί τους -επανειλημμένα)
Από τις 8, μόνο μία συναυλία μουσικής δωματίου στο Μέγαρο: αυτή με τον διευθυντή του... κανέναν δεν ενοχλούν αυτά;

Εξαφανίστηκαν οι καλοί Θεσσαλονικείς μουσικοί; ή είναι μόνο αυτοί τελικά; Ή μήπως κανείς δεν ενδιαφέρεται για την ουσία του φεστιβάλ -οποιουδήποτε φεστιβάλ; (=παραγωγή εκδηλώσεων υψηλού επιπέδου με ταυτόχρονη προσέλκυση μεγάλου αριθμού ακροατών/θεατών)

Anonymous said...

Καλοί Θεσσαλονικείς μουσικοι; Αυτο με το μπαρδόν είναι ανέκδοτο.

Η Θεσσαλονίκη είναι αυτή του Ψωμιάδη, του Άνθιμου και του Περούκα. Οι υπόλοιπου έξω από αυτούς και τον κύκλο τους είναι απόκληροί και φυσικά δεν είναι καλοί. Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη μας, δυστυχώς. Παρακμιακή πια.

Gloriana said...

Στέφανε το έχω πει πολλές φορές και το λέει και ο ανώνυμος. Η Ελλάδα και η Θεσσαλονίκη και η κουλτούρα της είναι αυτή του μπουζουκιού. Το τελευταίο πράγμα μόνο που απασχολεί τους 'άρχοντες' της πόλης είναι η κλασική μουσική. Οπότε τι ψάχνεις και αναρωτιέσαι για διαφάνεια, κλπ... Εδώ δεν υπάρχει σε άλλα πράγματα ίσως περισσότερο σοβαρά και σημαντικά...
Θα μου πεις και τι κάνουμε γι' αυτό? Οι περισσότεροι έχουν κουραστεί και απογοητευτεί, κάποιοι άλλοι αγωνίζονται ακόμα όσο αντέχουν...

Stefanos Nasos said...

Ας μού επιτρέψει ο ανώνυμος και άλλα ανέκδοτα: κατά κάποιο τρόπο ανήκω σε μια γενιά με πολλούς ταλαντούχους πιανίστες. 15-20 είναι πολλοί για μένα -οποιαδήποτε διαφωνία με επιχειρήματα δεκτή. Εξ αυτών 3-4 είναι Αθηναίοι, οι υπόλοιποι Θεσσαλονικείς -και όλοι με σπουδές. Ονόματα στη διάθεσή σας -εφόσον τα λεγόμενά μου δεν σάς αρκούν... τυχαία; Μπορεί, αλλά αυτό είναι γεγονός. Οπότε θέλω να πιστεύω ότι τέτοιοι αριθμοί υπάρχουν και σε άλλα όργανα ή σε φωνές. Ίσως ναι, ίσως όχι... αλλά τις μηδενιστικές απόψεις πλέον τίς ξεπέρασα.

Gloriana, δεν σκοπεύω να φτιάξω τον κόσμο -πέρασα εκείνη την ηλικία :-). Ασχολούμαι με τα κακώς κείμενα στο χώρο μου, τα περισσότερο σημαντικά είναι για άλλους. Και δεν περιμένω φυσικά τίποτα από ΤΑ. Όποιος έχει ασχοληθεί έστω και ελάχιστα γνωρίζει ότι τα "καλύτερα" παιδιά εκεί είναι. Από τους ίδιους τους μουσικούς και τους ελάχιστους ενημερωμένους φιλόμουσους περιμένω κάτι.

Neco73 said...

H επιθετικός σου προσδιορισμός "ελάχιστους" τα λέει όλα. Συμφωνώ με αυτά που λές για τους μουσικούς της Θεσσαλονίκης και το πιστεύω αυτό που λες αλλά δυστυχώς το άστρο τους δεν μπορεί να λάμψει στην πόλη μας. Το κοινό όμως περιορισμένο σε όλα τα επίπεδα. Ευχή μου να αναδιχθουν εκτός της πολέως μας, ίσως στο εξωτερικό και να έχουνε μια καλή καριέρα και ζωή. Εδώ στην πόλη μας να ίσως να είναι καταθλιπτικά και πολύ δύσκολα μπορεί να αλλάξει (ξανατονίζω τα επίθετο ελάχιστοι).

Τους άρχοντες μας τους απασχολεί ίσως η κλασσική μουσική στο επίπεδο του απλού "Θεά Αθήναι".

Ο Ανώνυμος, παρότι αφόρητα αφοριστικός και πολιτικοποιείται σε λανθάνουσα κατάσταση, έχει πάνω στην υπερβολή του ένα δίκιο.

Η πόλη δεν είναι Avant Garde όπως μπορεί να ήταν κάποτε και ζει κατά την γνώμη μου ένα μεσαίωνα σε πολλά επίπεδα. Και αυτό δεν έχει σχέση με τους αντίστοιχους αξιόλογους μουσικούς που βγαίνουν ή ίσως να έχει μια αντίστροφη σχέση. Το θέμα είναι ότι το περιβάλλον δεν είναι inspired για τέτοιο επίπεδο.

Gloriana said...

Stefane, mazi sou.

Stefanos Nasos said...

η Θεσσαλονική τρώει τα παιδιά της, συμφωνώ μαζί σου Neco73. Ουδείς όμως προφήτης στον τόπο του, δυστυχώς συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες (πχ Φινλανδία...) Πολύ συχνά -σχεδόν πάντα- πρέπει να πείσουμε πρώτα κάποιους άλλους για να πείσουμε τους "δικούς" μας...

Το καλλιτεχνικό επίπεδο της πόλης είναι ακόμα ένα γνωστό σε μένα ζήτημα: το αποδεικνύουν οι "αποδράσεις" όλων σχεδόν των μουσικών της γενιάς μας. Το κοινό δε, μάλλον αγρόν αγοράζει.

Τα παραπάνω διαπιστώνονται εύκολα, αυτό που δεν είναι τόσο εύκολο κατά τη γνώμη μου, είναι οι αιτίες. Μπορούμε να κατηγορούμε την ΤΑ και τα μέλη της, το κοινό για την άγνοια του και πολλά ακόμα. Μήπως όμως, φεύγοντας από την πόλη, την παρέδωσαν στους λύκους; Δεν υπάρχει, αναρωτιέμαι, ευθύνη δική μας; (δηλαδή: των μουσικών). Μήπως οι πέντε μέτριοι, δύο καλοί, και 35 κάκιστοι βρήκαν πεδίο ελεύθερο; Περαιτέρω, μήπως περιμένουμε πολλά από ένα κοινό που βομβαρδίζεται -σχεδόν κυριολεκτικά- από τόνους διαφήμισης "σκουπιδιών", ενώ οι υπεύθυνοι επικοινωνίας των καλλιτ. οργανισμών -με τη δική τους σειρά- αγρόν αγοράζουν; (όπως και ο Ramfis44 στο προηγούμενο post, πιστεύω ότι υπάρχουν ικανοί συμπολίτες μας σε πολλά επίπεδα, τούς βλέπω και τούς συναντώ πότε-πότε, η δε ανεργία τους αγγίζει ομοίως...)

Οι Θεσσαλονικείς που 'φύγαν, σιγά-σιγά γυρνάνε. Ελάχιστοι -μάς ξαναβρίσκει το επίθετο- πριν μερικά χρόνια, πλέον πληθαίνουν. Η πόλη έχει τη μοναδική Ακαδημία στην ηπειρωτική χώρα, το μοναδικό κρατικό ωδείο, και ένα μέγαρο (πλέον με δύο αίθουσες και πλείστα όσα). Αυτές οι υποδομές μού λένε κάτι. Αλλά όπως συζητάνε εδώ και μερικές εβδομάδες στη Φινλανδία με θέμα το καινούριο μουσικό κέντρο στο Ελσίνκι, σημασία δεν έχουν οι τοίχοι αλλά το περιεχόμενο. Και βεβαίως φρόντισαν οι "υπεύθυνοι" ώστε αυτή η Ακαδημία να μην έχει όσους ντόπιους καθηγητές/αναπλ./επικ/λέκτορες θα μπορούσε... -αλλά ας μην πάμε προς εκεί...

Μήπως ο μεσαίωνας που αναφέρει ο Neco73 -αν και δεν συμφωνώ με το χαρακτηρισμό- μπορεί να γίνει εφαλτήριο για αναγέννηση; Κινήσεις από πρόσωπα και οργανισμούς γίνονται, χωρίς βεβαίως κάποια κεντρική οργάνωση. Οπότε όσο ζω, ελπίζω, ακόμα κι αν εκνευρίζομαι σε ελάχιστες μέρες κάθε φορα που βρίσκομαι στα εγχώρια... :-)

Neco73 said...

To ΜΜΘ υπάρχει και είναι τοίχοι όπως τα λες. Δεν έχει την δυναμική που είχε το 1α έτη και έχει φθίνει ως θεσμός και προσωπικά πλέον δεν περιμένω τίποτα σπουδαίο ή κάτι που θα αναγεννήσει το ενδιαφέρον μου συστηματικά.

Το χαρακτηρισμό Μεσαίωνα, δε το είπα τυχάρπαστα, τον λέω βιωματικά διότι ζω στην πόλη, το ανέχομαι και μπορώ να βγάλω κάποια συμπέρασμα. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά ο Μεσαίωνας που ανέφερα φαίνεται ότι έχει μεγάλη διαδρομή και είναι βαθύτατα ποτισμένος στην καθημερινότητά μας και το κυριότερο: έχει γίνει αποδεκτός. Η αναγέννηση; Θα έρθει κάποια στιγμή αλλά την βλέπω πολύ μακρυά.

Gloriana said...

Συμπαθάτε με, αλλά προσωπικά δεν έχω καμία ψευδαίσθηση και ελπίδα ότι ο Μεσαίωνας (πολύ σωστά το αποτύπωσε ο neco) μπορεί να μετατραπεί σε Αναγέννηση. Κάποιες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα θα υπάρχουν (όπως υπήρξαν) και μέχρι εκεί.
Κάτι είναι και αυτό από το απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ.