2.2.09

Απόηχος: Μποέμ από την Όπερα Θεσσαλονίκης

Άκουσα τόσα πολλά αρνητικά σχόλια για την παράσταση, που στο τέλος έπιασα τον εαυτό μου να γκρινιάζει και να ψάχνει να βρει πρόσχημα για να μην πάει. Ευτυχώς η επιθυμία μου να ακούσω κάποιους τραγουδιστές υπερίσχυσε και έτσι δεν έχασα την παράσταση.

Όταν σηκώθηκε η αυλαία μας αποκάλυψε το σκηνικό (Σωτήρης Στέλιος) μιας μεγάλης αποθήκης, που θα μπορούσε να είναι κάλλιστα κάποια αποθήκη στο λιμάνι της πόλης μας. Το έργο εκτυλίσσονταν στη σημερινή εποχή και στο σκηνικό της 2ης πράξης το Cafe Momus δεν ήταν άλλο από μια Καντίνα σε ένα χώρο γεμάτο νέους ανθρώπους και παιδιά. Μια φρέσκια ιδέα του σκηνοθέτη Αλέξανδρου Ευκλείδη που μου άρεσε και πιστεύω ότι κινήθηκε με σεβασμό μέσα στην αισθητική και το ύφος του έργου του Πουτσίνι. Βλέπαμε λοιπόν μπροστά μας μια ομάδα σύγχρονων Μποέμ, ντυμένων (κοστούμια, Αλεξία Θεοδωράκη) όπως οι σημερινοί νέοι να κινούνται σε ένα χώρο που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε ανά πάσα στιγμή.

Εξαιρετική εντύπωση μου έκανε και η Παιδική Χορωδία του Μουσικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, της Αγγελικής Κρίσιλα. Κάτι που αποκάλυψε ότι πρέπει να έγινε εκτός των άλλων και πολύ καλή δουλειά στη σκηνική καθοδήγηση.


Η βραδιά βέβαια ανήκε δικαιωματικά στις εξαιρετικές φωνές των πρώτων ρόλων. Την παράσταση έκλεψε το κουαρτέτο των Rodolfo (Γιάννης Χριστόπουλος), Schaunard (Μανώλης Παπαδάκης), Colline (Χριστόφορος Σταμπόγλης) και Marcello (Κύρος Πατσαλίδης),που μας μάγεψε στην κυριολεξία σε όλα τα επίπεδα.

Υπέροχος ο Rodolfo του Γιάννη Χριστόπουλου, συγκινητική και γεμάτη ευαισθησία η Μimi της Αντωνίας Καλογήρου. Θα θέλαμε να τη βλέπουμε και να την ακούμε συχνότερα στην Θεσσαλονίκη.
Εν ολίγοις, μια καθ' όλα μοντέρνα παράσταση-και αν δεν με απατά η μνήμη μου-μου άρεσε θα έλεγα περισσότερο από την πρώτη Μποέμ της Όπερας Θεσσαλονίκης.

Αξίζει να τη δείτε!

ΥΓ 1. Στις υποκλίσεις του τέλους έγινε ένα μικρό... κομφούζιο, καθώς οι πρωταγωνιστές φαίνεται να μπερδεύτηκαν γιατί βγήκαν ταυτόχρονα ο Χριστόπουλος (Rodolfo) και η Τσαλικιάν (Musetta), και αντι να βγει τελευταία η πριμαντόνα της βραδιάς, Καλογήρου (Mimi) βγήκε ο Πατσαλίδης (Marcello). Το είδαμε και αυτό!

ΥΓ2. Μου προξενεί πάντα μεγάλη εντύπωση, γιατί το κοινό της Θεσσαλονίκης είναι τόσο μα τόσο διστακτικό στο χειροκρότημα του μετά τις άριες...

YΓ3. Για την ιστορία να καταγράψουμε ότι στη 2η αυτή παράσταση της Μποέμ (1-2-2009), ανάμεσα στο κοινό διακρίναμε και μια σπουδαία φωνή του παρελθόντος-που δεν κάνει συχνά δημόσιες εμφανίσεις-την σοπράνο Θεοπίστη Μαραντίδου.

ΥΓ.3. Αποσπασματικό βίντεο από την παράσταση θα ανέβάσουμε λίαν συντόμως!

30 comments:

papageno said...

hairiomai pou sou arese i parastasi glory. ego del elava prosklisi kai den piga... o alexandros einai poli efantastos skinothetis kai to concept fainetai kalo...

megisti simasia omos ehei i diki sou terpsi pou outos i allos mporei na didistatai se sxesi me to pragmatiko aisthitiko apotelesma opos to antilamvanontai alloi... alloste i efharistisi peri tis tehis einai ypokeimeniki katastasi.

H theopisti pou les einai i megaliteri dramatiki soprano pou gennise o topos... alla pou logo pollon oikogeneiakon atihion paropliistike noris...

Gloriana said...

Ela Pap. M'aresei otan grafeis me tetoio ufos. Nai ta legame kai palaiotera oti i apopsi einai kati entelos ypokeimeniko. Stin parea moy den arese p.x. i skinothesia. Se emena arese...

Pap, gnorisa tin k. Marantidoy kai einai exairetiki. Eygeniki poly, apli kai katadextiki.

Exeis katholou iliko tis na tis kanoyme edo ena afieroma? Hxera oti eixe mia apisteyti foni, apo mathitries tis poy exo tin xara na gnorizo.

Desdemona said...

Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω, κυρίως για το σκηνοθετικό μέρος της παράστασης. Θεωρώ ότι ο σκηνοθέτης θέλησε βιαίως να προκαλέσει, χωρίς αυτό να δικαιολογείται ούτε από το libretto της όπερας, ούτε από την υπόθεση εν γένει. Η Μποέμ είναι όπερα άκρως ερωτική και συναισθηματική, ενώ αυτό που είδα εγώ ήταν ένα κακέκτυπο πορνογραφήματος, με λίγες δόσεις καλής έμπνευσης.
Πήξαμε στις συμβάσεις. Κλειδί δεν υπήρχε, ο Ροντόλφο έβλεπε κοιμώμενος τις καμινάδες του Παρισιού να καπνίζουν, στην τρίτη πράξη χιόνιζε μόνο μέσα στις καρδιές μας και ποτέ στη σκηνή, η cufietta ήταν κεραμιδί και ουχί ροζ (μα καλά, ούτε κι εκεί δεν ήθελε να πάει σύμφωνα με το λιμπρέτο;), ο Schaunard λέει ότι φέρνει ξύλα για το τζάκι αλλά φέρνει μια kerosun, ο "σπιτονοικοκύρης" ήρθε να εισπράξει το νοίκι (μα ποιο νοίκι, σε ένα κοινόβιο εγκαταλελειμμένο ζούσαν) και ο Μαρτσέλο το "πλήρωσε" κιόλας!
Για να μη μιλήσω για τις χειρονομίες... μας τα 'πε η Μουζέτα στην άριά της, χρειαζόταν να μας τα πουν και τα αγόρια στην τέταρτη πράξη;
Στην τρίτη πράξη, οι γυναίκες που πάνε στη δουλειά τους για να πουλήσουν αυγά, γάλα και κοτόπουλα είναι μαστουρωμένες πόρνες! Από πού κι ως πού; Και το "γάλα, αυγά" που βλέπαμε στον υπέρτιτλο τι ήταν; Παραλήρημα από τις υπερωρίες;
Για τους υπέρτιτλους, ειρήσθω εν παρόδω:
Πρώτη πράξη: Κρυώνουν. Ο Μαρτσέλο θέλει να θυσιάσει την καρέκλα και ο Ροντόλφο λέει "eureka" (εύρηκα). Ο Μαρτσέλο τον ρωτάει "trovasti?" (βρίσκεις; συμφωνείς;). Στον υπέρτιτλο διαβάζουμε: "Το βρήκες;"
Ποιο μωρέ αν βρήκε; Την καρέκλα; Μπροστά του την έχει, ήμαρτον!
Δεύτερη πράξη: Στην "καντίνα του Μώμου" (cafe Momus, ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ). Η Μουζέτα θέλει δήθεν να αποσπάσει την προσοχή του Alcindoro, ο οποίος της λέει "Vedi bene che ordino!" (Βλέπεις καλά ότι παραγγέλνω". Μετάφραση: "Βλέπεις πόσο καλά παραγγέλνω;" ΣτΜ: Καλά παραγγέλνεις, αλλά έχω δει και καλύτερα!
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, δεν μπορώ παρά να αποδώσω τα εύσημα σε όλους τους σολίστες και ειδικά στην κυρία Καλογήρου, η οποία ενσάρκωσε με σεβασμό στο συνθέτη μία συγκινητική Μιμί και αποκάλυψε για άλλη μια φορά το φωνητικό της ταλέντο.

Gloriana said...

Ενδιαφέρουσα θέση, ευχαριστώ για τη συμμετοχή.
Απλά έχω την εντύπωση πως αν θέλεις να εκμνοντερνίσεις ένα έργο παλιό, μοιραία δεν μπορείς να μείνεις πιστός στο καθετί.
Εγώ δε θεώρησα ότι το έργο βιάστηκε με τις αλλαγές αυτές, αντιθέτως.
Απο 'κει και πέρα, σαφώς και πολλά πράγματα αλλάζουν, λόγω των διαφορετικών εποχών, και σαφώς ο καθένας μπορεί να διαφωνεί και έτσι πρέπει.
Θυμήθηκα τώρα την Ηλέκτρα που είδαμε στη Βαρκελώνη. Σόκαρε στο τέλος η άποψη του σκηνοθέτη. Γι'αυτό και σφυρίχθηκε, ήταν μια μοντέρνα άποψη και φυσικό είναι να ενοχλεί, και να αμφισβητείται η αξία της. Αλλά αξία έχει (τουλάχιστον για μένα...)

Desdemona said...

Η Ηλέκτρα της Βαρκελώνης ΕΙΧΕ μοντέρνα άποψη, και είναι και μία υπόθεση αμφιλεγόμενη, με την οποία ασχολήθηκαν ψυχαναλυτές όπως ο Freud. Συνεπώς, ένας καλός σκηνοθέτης μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτό το αμφιλεγόμενο και να προσδώσει στο έργο μια εκμοντερνισμένη έως και προκλητική διάθεση.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα με το προκλητικό, κάθε άλλο. Το χυδαίο, όμως, αν το επιχειρήσεις, πρέπει να έχεις πολλά κότσια και να σου το επιτρέψει και η υπόθεση (βλέπε Ηλέκτρα) για να μη γίνεις γραφικός. Εγώ στη Μποέμ έβλεπα μια διαρκή διάθεση του σκηνοθέτη να μας αποδείξει ΠΟΣΟ εναλλακτική μπορεί να κάνει την παράσταση.
Ήθελε να το εκμοντερνίσει. Ωραία. Ας έβαζε κλειδί να πέφτει και να το ψάχνουν (αφού κιόλας η σκηνή του κλειδιού επαναλαμβάνεται από το ζευγάρι προς το τέλος της τέταρτης πράξης: "poi smaristi la chiave... mio bel signorino, posso ben dirlo adesso, lei la trovo assai presto". Δεν μπορείς να αγνοείς τόσο απτά πράγματα στο λιμπρέτο.
Στο πλαίσιο της πρόκλησης και του εκμοντερνισμού, ήθελε να εντάξει τις πόρνες. Πολύ ωραία, καμία αντίρρηση. Βάλε κομπάρσους, μη μου βάζεις τη γυναικεία χορωδία που πάει να πουλήσει κοτόπουλα, δεν κολλάει, προδίδει βιασύνη και ερασιτεχνισμό.

Gloriana said...

Τα όποια λάθη αν υπήρχαν για μένα δεν εκμηδενίζουν το αποτέλεσμα. Για μένα ήταν μάλλον θετικό. Ατυχές στιγμές ενδεχομένως να υπήρχαν, αλλά επαναλαμβάνω όχι εις βάρος του συνολικού αποτελέσματος.

Τώρα σχετικά με την Ηλέκτρα, δε θέλω να ξεχωρίζω τα έργα σε αμφιλεγόμενα ή όχι. Ο σκηνοθέτης καλείται να μας παρουσιάσει μια άποψη που να μας ιντριγκάρει, να δούμε κάτι διαφορετικό. Οπότε δεν ξέρω αν μπορώ να συμφωνήσω ή όχι μαζί σου, γιατί εχω δει παραστάσεις με καθόλου προκλητικό θέμα, που όμως είναι τρομερά ενδιαφέρουσες και με άποψη και έχω δει και παραγωγές της Ηλέκτρας που με το πρόσχημα του μοντέρνου γίνονται τρομερά κιτς και βαρετές...

Σχετικά με τους υπέρτιτλους, δε φταίει νομίζω ο σκηνοθέτης...

Desdemona said...

Σαφώς και δεν φταίει ο σκηνοθέτης για τους υπέρτιτλους. Όσο για τα αμφιλεγόμενα έργα, υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν, όπως άλλωστε και τα έργα στα οποία θα πρέπει να ενσκήψεις και να δουλέψεις σκληρά για να μπορέσεις να ιντριγκάρεις και να δείξεις κάτι διαφορετικό. Ακόμα και ο μαγικός αυλός έχει πράγματα που επιτρέπουν μια παρέκκλιση από την πεπατημένη. Η Μποέμ δεν έχει πολλά, πρέπει να την έχεις φάει με το κουτάλι την όπερα για να μπορέσεις να πατήσεις πάνω σε κάποιους υπαινικτικούς τρόπους γραφής, τόσο στη μουσική όσο και στο λιμπρέτο. Προσωπική μου άποψη είναι ότι ο εν λόγω σκηνοθέτης θέλησε να δώσει μια αναφανδόν εύπεπτη προκλητική άποψη.

Gloriana said...

Κοίτα, για το πόσο ο σκηνοθέτης έχει ενσκύψει στο λιμπρέττο και το έχει 'ψάξει' όπως λες, δεν γνωρίζω, το πιθανότερο είναι να μην το έχει κάνει.

Από την άλλη όμως, με τίποτα δε θα ήθελα να δω μια Μποέμ όπως πρόπερσι, θα ήταν τρομερά βαρετό για μένα... (προσωπική γνώμη βέβαια εκφράζω).

Βέβαια κατανοώ και την άποψη - τη δική σου - ότι μερικά έργα δεν αφήνουν περιθώρια για μοντέρνες προσεγγίσεις και καλό είναι να τα αφήνουμε ως είναι. Απλά εγώ δεν το δέχομαι...

Desdemona said...

Πιστεύω ότι τα περισσότερα έργα αφήνουν περιθώρια για μοντέρνες προσεγγίσεις! Αν δεις προσεκτικά τα όσα γράφω, θα καταλάβεις ότι δεν κατηγορώ το σκηνοθέτη που μετέφερε τη Μποέμ στη σύγχρονη εποχή, τον κατηγορώ που αγνόησε δομικά στοιχεία της όπερας χωρίς λόγο και που της προσέδωσε χυδαίο χαρακτήρα επίσης χωρίς λόγο. Επιμένω ότι μια μεταφορά ενός έργου στη σύγχρονη εποχή θέλει πολλή προσοχή και διπλή δουλειά απ' ό,τι μια συμβατική παράσταση. Και δεν κολλάω ούτε στο κοινόβιο, ούτε στα goody's που έφερε ο Σωνάρ για να φάνε. Κολλάω στο ανερμάτιστα προκλητικό, το από πουθενά.

Anonymous said...

An kai den eida tin opera apo afta pou anaferei kai mono i Desdemona tha elega pos mporei na ta leei giati fainetai na ehei meletisei... bravo tekmiriomeni apopsi kaioraia hrisi tou logou... eimai episis sigouros oti den kryvei kakoproaireti thesi alla kritiki diathesi se oti mas serviroun polles fores avasanista mono giati to koino tis polis einai apolitos apaidefto... Desdemona evge... Treis ities apo me doro!!! :-)

Anonymous said...

simfoneis me kati poy den to exeis dei, epeidi apla soy aresan kapoia logia?

Gloriana said...

Εντάξει, ο άνθρωπος απλά είπε ότι του άρεσε η τεκμηριωμένη άποψη της Desdemona!
Βέβαια, η πλάκα θα ταν να δει την παράσταση και να αλλάξει γνώμη, χαχαχαχα.

υγ. οι 3 ιτιές τι συμβολίζουν? Πείτε μας και μας!!!

Anonymous said...

Itia?? Opws Salice....opws Desdemona, vasikes operatikes gnwseis (se poion milaw twra...)

Gloriana said...

A kala poy moy to eipes, den exo idea apo opera. To blog ayto gia plaka to ekana.H aporia moy itan gia tis 3 ities, oxi gia ti mia. Alla fantazomai epeidi i Desd, to leei stin aria 3 fores...

itiaaaa, itiaaaaa, loyloydiasmeni!

Desdemona said...

Ευχαριστώ για τις ιτιές, ανώνυμε, θα φροντίσω ώστε η Barbara να κάτσει να κλάψει τη μοίρα της σε κάθε μια από αυτές :P
Παιδιά, μην τσακώνεστε, νομίζω ότι ο ανώνυμος α' δεν έκρινε την παράσταση από τα λεγόμενά μου, απλώς σχολίασε την κριτική μου... έχει διαφορά.

Gloriana said...

Signomi alla poios tsakonetai edo? Ego ton ypostirixa kai eipa akribos ayto.
Epeita, aytos me eironeutike.
Anyway, moy einai adiaforo. den yparxei kan thema apo mena.

sp said...

Katarxas eyge glory gia tin psuxraimia soy. O anonymous itan eironikos kai agenis apenanti soy paroti espeyses na ton ipostitiksis, se prosebale xoris na gnorizei kan tin gnoseis soy gia tin opera. Ap'oti ypotheto apo tin poreia sou se ayto to blog poy thaumazo prepei na einai ektos apo theoritiki kai praktiki.H desdemona exefrase mia emperistatomeni apopsi alla gia mena poy eida tin parastasi tis boheme itan apla sintiritiki. - sp. ts.

Desdemona said...

Sp, νομίζω ότι θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τον όρο "συντηρητικός". Αν ο προοδευτισμός έχει να κάνει με τόσο επιφανειακή προσέγγιση του πράγματος, τότε ναι, είμαι συντηρητική. Θα περίμενα κάτι πιο έξυπνο ίσως.
Τελοσπάντων, αυτά τα πράγματα είναι εντελώς υποκειμενικά, σε άλλους άρεσε πολύ και καλά έκανε (αν και πιστεύω ακράδαντα ότι δεν χρειάζονταν τόσες συμβάσεις, υπήρξαν άνθρωποι που έβλεπαν όπερα για πρώτη φορά και δεν κατάλαβαν τίποτα, λόγω των κενών στη σκηνοθεσία).

Desdemona said...

Και κάτι άλλο -επειδή τώρα είδα το ειρωνικό σχόλιο περί ιτιάς κτλ.
Βλέπω ότι κατά καιρούς η Gloriana βάλλεται από ειρωνικά σχόλια σχετικά από κάποιους (από κάποιον;), πράγμα που έχει αρχίσει να συστηματοποιείται. Είναι εντελώς παράλογο να κρύβεσαι πίσω από μία ανωνυμία και να αρχίζεις τους υπαινιγμούς και τα ειρωνικά σχόλια για έναν άνθρωπο που δε γνωρίζεις και δεν μπορεί να ξέρεις ποιες είναι οι γνώσεις του πάνω στο αντικείμενο. Αν θεωρείς ότι το μπλογκ αυτό δεν σου ταιριάζει, μπορείς κάλλιστα να μη συμμετάσχεις. Και επειδή τυχαίνει να γνωρίζω τη Gloriana, μπορώ ανώνυμε να σε διαβεβαιώσω ότι κατέχει παραπάνω από βασικές οπερατικές γνώσεις.

Anonymous said...

gia na diahoriso ti thesi mou apo ton deftero anonymo... ego harisa sti desdemona treis ities opos sto gamato harizoume psarakia (osoi to xeroun tha katalavoun) kai symvolika harisan ities giati gi aftes milaei i deisdemona tou verdi... Oso gia tin Glory ohi mono einai thea... ohi mono krataei to site teleia... einai kai enimaromeni... kai katehei
ypografi o anonymos tou 04 February, 2009 20:05

Anonyme B symfonisa me ti Deisdemona giati tosa hronia pou vlepo kai asxoloumai o idios me to thema einai shedon san na ta eho dei... opote mia perigrafi apla epivevaionei osa me veveotita mporousa na ypotheso

Gloriana said...

Χαίρομαι που λύθηκε το θέμα.
Σας ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή στην κουβέντα και της συμβολή σας ώστε να συνεχιστεί όμορφα όπως ξεκίνησε.
Επιτέλους, βλέπω ότι τελικά μπορούμε σε ένα είδος forum να κουβεντιάζουμε στο σύνολό μας με ωραίο τρόπο ακόμα και όταν διαφωνούμε.

Gloriana said...

Συνέντευξη του σκηνοθέτη στο περιοδικό City:
http://img237.imageshack.us/my.php?image=boheme001az0.jpg
κάντε το λινκ copy-paste και μετά κλικ πάνω στην εικόνα για να μεγαλώσει και να μπορέσετε να τη διαβάσετε.
ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.

Desdemona said...

Μάλιστα... ενδιαφέρουσα συνέντευξη, μόνο που εμένα δεν μου έλυσε καμία απορία. Αντιθέτως, μου γέννησε ακόμα μία: Από πού κι ως πού ένας σκηνοθέτης (ένας τόσο νέος σκηνοθέτης, δε μιλάω για το Τζεφιρέλι) κρίνει τις φωνητικές ικανότητες των τραγουδιστών της παράστασης; Κι αφού το κάνει, γιατί δε φροντίζει τουλάχιστον να είναι αμερόληπτος;

Gloriana said...

Υποθέτω πως για να είναι απόφοιτος του ΝΩΘ προφανώς έχει κάνει μουσικές σπουδές, οπότε ενδεχομένως να ξέρει από μουσική και όπερα...

Για όλους τους τραγουδιστές είχε να πει έναν καλό λόγο. Δε χρειάζεται βρε Desdemona να ξέρεις κάτι παραπάνω, συναδελφική αλληλεγγύη λέγεται αυτό. Και άθλιος να είναι ένας συνάδελφος δεν βγαίνεις δημόσια να πεις ότι ήταν έστω μέτριος... Κάνω λάθος?

Desdemona said...

Όταν δίνει μια συνέντευξη, δεν τη δίνει ως απόφοιτος του ΝΩΘ, αλλά ως σκηνοθέτης. Για το φωνητικό χάρισμα των τραγουδιστών μπορεί να μιλήσει ο μαέστρος.
Δηλαδή, αν ο μαέστρος είχε κάνει σπουδές θεατρολογίας, θα έπρεπε να κρίνει τη σκηνοθεσία της παράστασης;
Και ναι, δεν είπε κάτι άσχημο για κανέναν... αυτό που εννοώ είναι ότι για κάποιους ήταν ενθουσιώδης, ενώ κάποιους άλλους απλώς τους ανέφερε.

Gloriana said...

Έλα μωρέ έχει συμπάθειες όπως όλοι μας. Φυσικό δεν είναι;
Αυτός έκανε και την προηγούμενη Μποέμ?

Desdemona said...

Την προηγούμενη Μποέμ την έκανε ο Μπρούνο Μπέρκερ Γκόρσκι. Και, βρε Gloriana μου, φυσικό είναι να έχει συμπάθειες, αλλά καλό είναι να μην τις εκφράζει τόσο έκδηλα στις συνεντεύξεις του, αυτό δεν άπτεται καθόλου των "κανόνων" της συναδελφικής αλληλεγγύης...

Anonymous said...

Την παράσταση Άγης και Γαλάτεια, που είχε ανέβαι προν μερικά χρόνια στο Δημοτικό Θέστρο Καλαμαριάς, μήπως την είχατε δει;;;;; Ήταν πάλι ο ίδιος σκηνοθέτης και το μόνο που έχω να πω είναι ότι η σκηνοθεσία που έκανε στη Boheme είναι μια χαρά μπροστά σ' αυτό που είχαν δει τα ματάκια μου τότε!!!! :))

macgiorgosgr said...

Ως συντελεστής στην παράσταση, μέλος της Χορωδίας Θεσσαλονίκης, απέφυγα να γράψω στο blog μου κριτική για την παράσταση, ακριβώς γιατί την αντιμετώπισα "από μέσα" και όχι "ως θεατής".
Αυτά που έχω να επισημάνω όμως, είναι η πλήρης αδιαφορία προς το κείμενο, η έλλειψη κομπάρσων, η δεύτερη παραγωγή Μποέμ μέσα σε τρία χρόνια και η έλλειψη "λόγου ύπαρξης" στην "πρωτοποριακή" σκηνοθεσία.
Δεν είναι δυνατόν να αγνοείς ένα κείμενο, σε μια τόσο δεμένη διαλεκτικά μορφή όπως η όπερα. Δεν είμαι κατά της νεοτερικής απόδοσης σε ένα έργο, όταν αυτή έρχεται στηριγμένη και τεκμηριωμένη. Δεν δικαιολογούνται όμως και δημιουργούν τεράστια ερωτηματικά στον θεατή η ύπαρξη των παιδιών στην "κατάληψη", ο σπιτονοικοκύρης (ΤΕΡΑΣΤΙΟ νοηματικό κενό), οι καμπαρετζούδες, οι σκουπιδιάρηδες και όλα τα παρελκόμενα. Προτιμώ μια αφαιρετική σκηνογραφία από μια σκηνοθεσία που δεν "κολλάει" νοηματικά. Μου αφήνει μια αίσθηση προχειρότητας όλη αυτή η προσκόλληση σε μια ιδέα της στιγμής (λέγε με "έμπνευση") που όμως δεν μπορεί να αποδοθεί. Ο Αλέξανδρος Ευκλείδης, με σπουδές θεατρολογίας, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όταν μια θέση δεν επιβεβαιώνεται από τα πειραματικά δεδομένα, είμαστε υποχρεωμένοι να την απορρίψουμε. Έτσι κι εδώ, η αδυναμία συμμόρφωσης της κεντρικής σκηνοθετικής ιδέας με το κείμενο, έπρεπε να εγκαταλειφθεί.
Η έλλειψη κομπάρσων δημιουργεί προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της παράστασης. Χορωδοί που βρίσκονται επί σκηνής και πρέπει να σκέφτονται διαρκώς πράγματα εκτός των χορωδιακών μουσικών απαιτήσεων είναι στοιχεία που δημιουργούν περισσότερο άγχος. Δείχνει άγνοια του μουσικού κειμένου, με χαρακτηριστικό σημείο το ανδρικό χορωδιακό της 3ης πράξης, όπου υποτίθεται ότι είναι interno, ενώ βρίσκονταν όλοι επί σκηνής, ελλείψει κομπάρσων που θα μπορούσαν να αποδώσουν την σκηνοθετική άποψη. Εκτός των άλλων, φανερώνει ξεκάθαρα έλλειψη χρηματοδότησης, πράγμα που είχα επισημάνει και στην κριτική μου για τον "Οιδίποδα Τύραννο-Παλιάτσοι" πέρυσι.
Γιατί πάλι Μποέμ; Δεν υπάρχουν άλλες όπερες; Γιατί πρέπει να ακούμε και να βλέπουμε τα ίδια έργα;
Όσο για τον λόγο ύπαρξης μιας "πρωτοποριακής" σκηνοθεσίας, θα την δεχόμουν, αν αυτή είχε κάποιο μήνυμα. Τα πλακάτ της διαδήλωσης του τέλους της δεύτερης πράξης ήταν μια πολύ καλή αφορμή. Εντούτοις ο σκηνοθέτης επέλεξε πολύ συγκεκριμένα να τα παρουσιάσει λευκά. Αυτό λοιπόν είναι το σημερινό μήνυμα της Τέχνης! Πλήρης απουσία από την κοινωνική πραγματικότητα, πολιτικά όντα-έρμαια!

Gloriana said...

Ευχαριστώ για τη συμμετοχή και την κατάθεση.
Συμφωνώ και γω για Μποέμ. Γιατί πάλι Μποέμ? Αυτή είναι και μένα η απορία μου...
Ίσως γιατί είναι ένα έργο δημοφιλές, κατανοητό μουσικά κλπ. κλπ...