5.2.09

Audio: Netrebko's Lucia di Lammermoor (Met)???!!!



Δεν ξέρω αν με γελούν τα... αυτιά μου, δεν ξέρω αν φταίει η ηχογράφηση, πάντως η Netrebko είναι εκτός τόνου σε πολλά σημεία και στα δυο τελικά κόντρα μι (ο Θεός να τα κάνει κόντρα μι).
Νιώθω την ανάγκη να πω κάτι. Δεν ξέρω γιατί σε αυτούς τους τόσο μεγάλους (?) σταρς πρέπει να συγχωρούνται τέτοια ατοπήματα τη στιγμή που πληρώνονται με υπέρογκα ποσά και πολύ μικρότερα λάθη να καταστρέφουν τις καριέρες εκπληκτικών φωνών που έχουν την ατυχία να μην είναι διάσημοι.
Γιατί αυτοί οι τραγουδιστές θα πρέπει να τρέμουν μην κάνουν ένα ρυθμικό λάθος και όλοι αυτοί οι διάσημοι να μπορούν να βγουν σε μια ΜΕΤ, να εισπράξουν ένα υπέρογκο ποσό, να μην πουν καν τις νότες που πρέπει να πουν και για τις οποίες πληρώνονται, να αποχωρούν επιδεικτικά από τη σκηνή εν μέσω παράστασης επειδή τους ενόχλησε η δυσαρέσκεια του κοινού, ή αν θέλετε να τραγουδούν τόσο μέτρια που μόνο σε έναν ερασιτέχνη συγχωρείται...
Θα μου πείτε, άνθρωποι είναι, συμβαίνει. Θα προσθέσω λοιπόν και γω με τη σειρά μου, ότι καλό είναι τότε και εμείς ως κοινό να τολμούμε να δείχνουμε τη δυσαρέσκειά μας όταν μας κοροϊδεύουν, να στηρίζουμε νέους καλλιτέχνες που είναι αληθινοί, ειλικρινείς με την τέχνη τους και ας μην είναι διάσημοι, να απαιτούμε και να μην είμαστε παθητικοί ακροατές-θεατές...

26 comments:

papageno said...

glory xekourdistika entelos... xereis esi giati... pieta signora di me dolente..

Gloriana said...

ase, ego ta eida ola!!!akoma de mporo na to pistepso...

papageno said...

koita oudeis teleios... apla giati tha prepei na pliroseis ena karo lefta ean fysika vreis eisitirio giati ola dinontai sta meli... kai afou to xrysopliroseis na akouseis kati pou tha mporouses... na akouseis kai stin opera tou Tyrnavou... (ennoontas fysika antistoixou megethou polis..) gia alli mia fora to sistima apodeiknyetai oti tis thelei omorfes kai ohi ikanes...
einai poli xekatharo oti den einai coloratura i kopela... kai gi afto tha eprepe na meinei me tous aplous lyrikous rolous... pou ta katafernei kalytera... alla sto kato kato who am I to judge Netrebko.

Gloriana said...

papageno etsi einai, kala ta les.
i emfanisi paizei megalo rolo.
Se mia synenteuksi ta eixe eksigisei toso ksekathara kai o Martinuzzi...
Pantos kalytera xilies fores na blepo mia paxoyli soprano poy tha me kanei na klapso para ena maneken kai na ponane ta autia mou... ta exoyme pei 1000 fores.
Nomizo oti to koino mporei na antidrasei giati an to koino thelei, to sistima akoloythei. Blepeis opoy mirizetai xrima...alla ante bres moy tora tetoio koino... Isos den yparxei, etsi apla...

Anonymous said...

Αγαπητή Gloriana, σήμερα το κοινόν θέλει τις soprani να είναι μαννεκέν. Όμως αυτό σίγουρα δεν φτάνει. Θυμάμαι στην Aida το καλοκαίρι του 1965 στο Ηρώδειο που τραγουδούσε μία εκπληκτική παχουλή soprano δίπλα στον μεγάλο Carlo Bergonzi η Marcella de Osma. Στην πρώτη παράσταση συνέβη ο Bergonzi να χάση την τελευταία νότα του Celeste Aida και το κοινό να παγώνει. Βέβαια ήταν τελείως τυχαίο και υπόλοιπη παράσταση όπως και οι επόμενες κύλισε υπέροχα.
Ο Bergonzi ήλθε πάλι στην Ελλάδα 2 μήνες αργότερα και τραγούδησε στην περίφημη εκτέλεση του Requiem του Verdi με τον Karajan στην Επίδαυρο το ωραιότερο Ingemisco που έχω ακούσει ποτέ.
Ramfis 44

Gloriana said...

Ναι, μάλλον έχεις δίκιο... Είναι ένας φαύλος κύκλος... Θα έλεγα μάλλον ότι το κοινό δεν ξέρει και απλά αποδέχεται ότι του πλασάρει το σύστημα.
Υπάρχει όμως και ένα κομμάτι του κοινού που ίσως, λέω ίσως, να μπορεί να κάνει τη διαφορά και να αλλάξει κάτι.
Πάντως νομίζω πως το πραγματικά ωραίο τους συγκινεί όλους μυημένους και μη...

Anonymous said...

Σίγουρα το κοινό μπορεί υπό την προϋπόθεση ότι είναι το κοινό που αγαπά πραγματικά το είδος και διαθέτει και την κατάλληλη παιδεί ή έστω διαίσθηση.
Κάποιοι θα πρέπει να θυμούνται τις αποδοκιμασίες που είχαν ακουστεί σε μια παράσταση του Οθέλλου στο Ηρώδειο κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 80.
Ramfis44

Neco73 said...

Νομίζω ότι οι αποδοκιμασίες είναι ότι χειρότερο μπορείς να κανεις για την τέχνη και ότι καλύτερο για τον ερμηνευτή έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, στην σημερινή κοινωνία. Μην ξεχνάτε ότι "No publicity like bad publicity". Ποτέ μου δεν θα γιουχάριζα ή θα αποδοκίμαζα ποικιλοτρόπως τα διαφορά. Στη μέση παράστασης μπορεί να έφευγα πολύ διακριτικά και απο εκει και πέρα αδιαφορία. Σε συνολικό επίπεδο αυτό, φανταστείτε τι μπορεί να κάνει.

Αν κάτι δεν μας αρέσει απλά το αγνοούμε και φυσικά δεν αναφερόμαι σε άτυχες στιγμές. Καλό θα ήταν σαν κοινό να έχουμε μια "Ban list" και να αγνοεί ότι δεν του αρέσει και ας υπάρχουν και διαφοροποιήσεις.

Δεν χρειαζόταν να ακούσω την Lucia της Netrebko για να την βάλω στην προσωπική μου "ban list". Έδωσε πολλές και ποικιλες ερμηνείες, της ταιριάζουν δεν της ταιριάζουν (άλλο θέμα που δεν έχω άποψη), έτσι ώστε προσωπικά να μην την θεωρώ κάτι σπουδαίο. Γενικώς αρχίζει και μου την "δίνει" εντελώς η διαδιακασία επικοινωνιακότητας έναντι της καλλιτεχνικών κενών και επιδόσεων (ανεπάρκεια αν θέλετε). Ένα τρυκ που κατά την γνώμη μου πετυχαίνει και πετυχαίνει ακόμα και στους πιο "ειδικευμένο" κοινό.

Υπό αυτό το πρίσμα, σε "Ban list" είναι και Villazon (μαζί με την Netrebko τους θεωρώ την Barbie και τον Ken της οπερατικής σκηνής) αλλά και την Garanca π.χ. Αηδιάζω σε τέτοια φαινόμενα πια.

Όχι φυσικά ότι το ακρόαμα τετράπαχων καλλιτέχνών είναι ότι καλύτερο (και ας έχουν ωραιότατη φωνή). Ίσως όμως η φωνή, ό ήχος πρέπει να έχει κάποιο προβάδισμα γιατι μιλάμε για μουσική. Και ξέρω και εγώ... Στην μια περίπτωση σου έρχεται να κλείσεις αυτια στην άλλη τα μάτια.

Ισοροπία δύσκολα βρίσκεται και έτσι όπως είναι σήμερα το γενικότερο περιβάλλον, σχεδόν ακατόρθωτο, όπου οδηγούμαστε τις περισσότερες φορές σε επιλογές: Μανεκέν ή φωνή;

Desdemona said...

Εγώ νομίζω ότι είναι λάθος να μπαίνουμε σ' αυτή τη διαδικασία του διλήμματος, μανεκέν ή φωνή.
Καταχρηστικά ίσως, στο χώρο της όπερας έχει καθιερωθεί ως αναμενόμενο το θέαμα της παχουλής σοπράνο -ίσως τελευταία τείνει να εγκαταλείπεται αυτή η προκατάληψη, ωστόσο ισχύει ακόμα. Άλλο το να τυχαίνει μια σοπράνο να είναι παχουλή, άλλο το να έχει γίνει δεδομένο.
Η Dessay είναι κομψότατη και αδιαμφισβήτητου φωνητικού χαρίσματος, το ίδιο και η Barbara Frittoli και πολλές άλλες. Εδώ όμως μιλάμε για κάτι άλλο.
Μιλάμε για a priori τοποθέτηση μιας μέτριας φωνής στο ζενίθ του οπερατικού στερεώματος, μόνο και μόνο επειδή πρόκειται για καλλονή. Ε, και σε ποιον τομέα της show biz δεν τυχαίνει αυτό; Πού δεν παραγκωνίζονται μεγάλα ταλέντα προς χάριν εκείνων που έχουν και το λουκ και τις καλές δημόσιες σχέσεις;

Gloriana said...

Neco εξαιρετικό ποστ.

Δεν πρέπει πάντως να προσδοκούμε και να επιδιώκουμε την ισοροπία?

Υπάρχουν νομίζω καλλιτέχνες που δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο άκρο, άσχετα αν κάνουν λάθη ή έχουν άτυχες στιγμές.

hnioxos said...

Νομίζω ότι όσον αφορά τη Netrebko, πρόκειται για μια μετριότητα από την αρχή. Είναι μία ακόμα soprano που, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο, ούτε στις φωνητικές ικανότητες, ούτε πολύ περισσότερο στις ερμηνείες της. Αντίθετα, θα έλεγα ότι οι ερμηνείες της είναι εντελώς επίπεδες, χωρίς καμμία αυξομείωση και εν τέλει βαρετές του θανατά. Δεν ξέρω πώς αυτή η γυναίκα έγινε διάσημη. Είναι πραγματικά απορίας άξιο.

Και εδώ μπαίνει βέβαια ο ρόλος του συστήματος. Από τη στιγμή που η όπερα, αλλά και γενικότερα η μουσική αντιμετωπίζεται ως εμπορικό προϊόν και μόνο, είναι εντελώς φυσιολογικό άνθρωποι σαν τη Netrebko και τον Villazon να παίρνουν το πάνω χέρι. Ακόμα και να μη θέλουν να ξεπέσουν στην ευτέλεια, εντέλει αναγκάζονται από ένα πανίσχυρο κύκλωμα ατζέντηδων, διευθυντών θεάτρων, προέδρων δισκοργαφικών και διάφορων άλλων κυρίων με κύρος, λεφτά και δύναμη. Πάρτε το παράδειγμα του Villazon: Ένας θαυμάσιος λυρικός τενόρος που ξαφνικά πριν από μερικά χρόνια, αν θυμάμαι καλά γύρω στο 2002, πρωτοεμφανίστηκε και προωθήθηκε τρελλά. Τον είχα δει ως Hoffmann στα "Παραμύθια" στο Λονδίνο το 2004 και θυμάμαι είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό. Η απόδοσή του ήταν εκπληκτική, αλλά, τι κρίμα, δεν είχε διάρκεια.

Και πώς να έχει δηλαδή όταν μετά από λίγο καιρό άρχισε να τραγουδάει όλο το ρεπερτόριο, λυρικό και δραματικό. Σα να ήθελε να κάνει τα πάντα μέσα σε δύο χρόνια. Προφανώς πιέστηκε από διάφορους να αποδεχτεί ρόλους για τους οποίους η φωνή του δεν ήταν κατάλληλη. Ίσως και ο ίδιος να το θέλησε. Τον άκουσα πέρυσι στη Βιέννη ως Βέρθερο και η φωνή του είχε χάσει όλη της τη λάμψη. Ακούγεται σαν ένα γερόντιο που ασθμαίνει για να τα βγάλει πέρα.

Μουσική λοιπόν ή θέαμα; Νομίζω και τα δύο είναι εφικτά. Αρκεί να τηρούνται κάποιες ισορροπίες. Πολλές φορές μια παράσταση στηρίζεται αποκλειστικά στο θέαμα. Άλλες πάλι μόνο στη μουσική. Για ένα μουσικό και καλλιτεχνικό είδος όπως είναι η όπερα, που το βασικό κομμάτι του ρεπερτορίου ανήκει σε περασμένες εποχές και είναι χιλιοακουσμένο, είναι βασικό να μπορεί να υπάρχει ισορροπία. Και να παρουσιάζεται θέαμα που να ικανοποιεί τους θεατές, αλλά και να διατηρείται ένας σύνδεσμος με την παράδοση. Για να γίνει αυτό βέβαια πρέπει να αλλάξουν οι άνθρωποι που διοικούν τα θέατρα και τους καλλιτεχνικούς οργανισμούς. Πρέπει δηλαδή να προωθηθούν άνθρωποι που έχουν ιδέα από τέχνη και όχι από στυγνά οικονομικά. Με το να αποφασίζεις μόνο με οικονομικά κριτήρια, δεν παράγεται τέχνη. Έτσι δεν είναι κύριε Κυριακόπουλε;

Desdemona said...

Ηνίοχε, εξαιρετική σκέψη. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

Gloriana said...

Είχαμε κάνει μια σχετική κουβέντα πριν λίγο καιρό, το καλοκαίρι θαρρώ, με αφορμή το ρεσιτάλ της Renee Fleming στο Ηρώδειο. Μια ταυτόσημη θα τολμήσω να γράψω περίπτωση με αυτή της Netrebko:
http://operailove.blogspot.com/2008/07/34-dessay-damray-frittoli-fleming.html

Διαβάστε αν έχετε χρόνο και την άποψη του Nicola Martinuzzi:
http://features.classicalmusic.gr/article.php?id=1363

Είναι ένας καλλιτέχνης που ο χρόνος τον έχει δικαιώσει. Ήταν συνεπής πάντα σε αυτό που έκανε και η γνώμη του έχει ένα άλλο ειδικό βάρος.

Έχουν γίνει πολλές και ωραίες τοποθετήσεις και εδώ σ' αυτό το άρθράκι και νιώθω ότι όλοι έχουν δίκιο σε όλα όσα λένε. Όμως αναρωτιέμαι αν όλα τα 'στραβά' που παρατηρούμε συμβαίνουν μόνο στην εποχή μας...

Πιστεύετε πραγματικά ότι η αιτία του κακού είναι οι διευθυντές των θεάτρων και εκείνοι που κρατούν τα ηνία στο χώρο του θεάματος; Και τελικά αυτό έχει κάποια σημασία; Γιατί αρχίζω να φοβάμαι ότι αναζητούμε μια ουτοπία, όπου όλα θα είναι ιδανικά και το αποτέλεσμα παραδεισένιο και ρίχνουμε το φταίξιμο σε όλους όταν αυτό δεν συμβαίνει...

Τι προσπαθώ να πω: Ο Rudolf Bing ήταν ένας άνθρωπος με καλλιτεχνικές ευαισθησίες και γνώση της όπερας; Ήταν μήπως ο Γκιριγκέλι; Νιάζονταν για τους τραγουδιστές; Ποιός έβαζε την Κάλλας να τραγουδάει τη μια μέρα Πουριτανούς και την άλλη Ιζόλδη; Ο μέντοράς της, ο Σεραφίν. Μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την αξία του ως μουσικού και μαέστρου; Ήταν όμως σωστό αυτό που έκανε; Τις ανάγκες του εξυπηρετούσε... για τηβ τέχνη άραγε ή για το... χρήμα?

Ή μήπως δεν υπήρχαν την εποχή της πρώτης μεγάλης άνθισης της όπερας, την εποχή της Κάλλας, πολύ μέτριοι τραγουδιστές που όμως τους προωθούσαν;

Kαι τι θα συνέβαινε αν ένας εκπληκτικός καλλιτέχνης με όραμα αναλάμβανε τα ηνία ενός Λυρικού Θεάτρου αλλά δεν ήταν επικοινωνιακός, δεν γνώριζε από διοίκηση και επίσης δεν είχε τον τρόπο να βρει χρήματα για να πραγματώσει το όραμα του...

Φοβάμαι πως σε κάθε εποχή οι άνθρωποι είναι ίδιοι, σε όλα. Όπως τότε υπήρχαν άξιοι άνθρωποι αλλά και αδαείς έτσι συμβαίνει και τώρα.

Αναγκαίο κακό στο χώρο ίσως είναι οι άσχετοι διευθυντάδες που όμως στηρίζουν με τον τρόπο τους την παραγωγή ενός έργου ή ξέρουν να συντονίσουν μια ομάδα ανθρώπων ή να βρουν τέλος πάντων τα αναγκαία χρήματα για την πραγματοποίησή της.

Μπορεί να προωθείται μια Φλέμινγκ, ένας Βιλαζόν και μια Νετρέμπκο, άλλα μας έχει απογειώσει η Οφηλία και η Λουτσία της Ντεσσέ, η βασίλισσα της νύχτας της Νταμράου, ο Ντον Χοσέ του Κάουφμαν, ο Papageno του Keenlyside, ο Φάλσταφ του Terfel ή η Desdemona της Frittoli και έχουμε δει εκπληκτικές παραστάσεις αποτέλεσμα συνολικής και ομαδικής προσπάθειας και συνεργασίας πολλών άξιων καλλιτεχνών.

Έχουν γίνει στις μέρες μας παραστάσεις που θα μείνουν στην ιστορία, η όπερα συνεχίζει να γράφει ιστορία και τολμώ να πω ότι ίσως βρίσκεται στην ακμή της, με όλα τα θετικά και τα αρνητικά που εμπεριέχει μια τέτοια άνθιση.

Θα μου πείτε, μα καλά τότε γιατί γκρινιάζεις. Όχι δεν γκρινιάζω. Είμαι ευτυχής που ζω σ' αυτή την εποχή της όπερας. Απλά καλό είναι να κατονομάζει κανείς τα κακώς κείμενα... Δε ρίχνω όμως το φταίξιμο σε κανέναν.
Αν φταίνε οι ατζέντηδες και τα Μέσα που 'φτιάχνουν' σταρς άλλο τόσο φταίνε και οι καλλιτέχνες που ενδίδουν... Αν φταίνε οι σκηνοθέτες που βγάζουν γυμνούς τους τραγουδιστές στη σκηνή ή τους γελοιοποιούν άλλο τόσο φταίνε και εκείνοι που το κάνουν. Και μη μου π είτε ότι δεν έχουν επιλογή, δεν το δέχομαι. Πάντα έχεις επιλογή, αρκεί να έχεις τα κότσια να την κάνεις...

Neco73 said...

Παρατήρησα ότι τις περισσότερες φορές γίνονται αυτά που γίνονται, όχι ότι δεν υπάρχουν ικανές φωνές ή ισορροπίες. Αφήστε που και σε αυτές τις περιπτώσεις εξοντώνουν τον ερμηνευτή (Dessay, η οποία δεν έχει καμμιά σχέση με αυτό που ήταν όταν ξεκίνησε)

H Netrebko ήταν καλή και συμπαθητική (κάθε άλλο από μετριότητα) όσο ήταν υπό την εποπτεία του Gergiev στο Kirov. Την 10ετία του 1990 το σημαντικότερο οπερετικό project πιστεύω ότι ήταν στο Kirov. Σε όλη την 10ετία υπήρχαν καταπληκτικές παραγωγές όπου ακολούθησαν επίσης εκπληκτικές ηχογραφήσεις. Κάπου εκεί εμφανίστηκε η Netrebko και τις περισσότερες φορές σε μικρούς ρόλους.

Σε αυτή την 10ετία η Prima Donna ήταν η Galina Gorchakova. Τεράστια σοπράνο, στην παράδοση των μεγάλων σοπράνο εξ' Ανατολής και επίσης όμορφη παρουσία, 3-4 χρόνια μεγαλύτερή από την Netrebko. H Netrebko προέκυψε ως φτωχότατο υποκατάστατο της Gorchakova, μετά από διαφωνίες που είχε με τον Gergiev.

Έχοντας υπόψη μου αυτά τα πράγματα, μου φαίνεται πολύ παράξενο.

Και μια που το θέμα ήταν η ερμηνεία σε Bel Canto, αξίζει κάνεις να ακούσει την "La Straniera" του Bellini με την Patricia Ciofi (ωραία φωνή και παρουσία) στην σειρά Opera Rara. Αυτό μάλιστα αξίζει να το απολαύσεις. Σε υψηλά επίπεδα ερμηνείας και η Αλβανή Mezzo Enkelejda Shkosa (την θυμάμαι πολύ καλά από τον κύκλο με όπερες του Berlioz με τον Davies που είναι top του είδους και κατάφερε να ξεπεράσει τον εαυτό του-το προηγούμενο top).

Υπάρχουν ενδιαφέροντα πράγματα να παρακολουθήσεις αλλά προωθούνται ως "top" πολύ μέτρια (έως κακά) πράγματα, τα οποία έχουν και την διάδοση.

H όλη κατάσταση μου θυμίζει ένα βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη: "H Άνοδος της ασημαντότητας"

Gloriana said...

Pantos akoygontas tis studiakes ixografiseis kai meta tis zontanes mporei kapoios na katalabei ti megethous 'diothoma' kai 'ftiaximo' ginetai mesa sta studio...
Opote akoyme mia ixografisi, leme ti fonara i tade, o tade kai meta akoyme mia zontani ixografisi kai xeneronoyme...

Neco i Lucia tis Ciofi soy arese?

Neco73 said...

Παραδέχομαι ότι η ζωντανή παρουσία δεν αντικαθίσταται με τίποτα. Το λέω αυτό τη στιγμή που πλέον αποφάσισα να ελαττώσω την παρουσία σε εκδηλώσεις τέτοιες για πολλούς και διάφορους λόγους.

Εγώ την διαφορά την καταλαβαίνω και σε στούντιο, διότι και εκεί έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες. Ξεχωρίζουν και για μένα πιο εύκολα. Ούτως ή άλλως μεγάλωσα με την κουλτούρα των ηχογραφήσεων (κυρίως βινυλίου)

Όχι δεν άκουσα την Ciofi στην Lucia είναι DVD νομίζω, τα οποία με κάνουν και πλήττω αφόρητα. Αν είναι να ακούω και τις 100 Lucies που ερμηνεύτηκαν το τελευταίο καιρό, δεν πρέπει να κάνω άλλο τίποτα.

Ακούω πολλά πράγματα. Π.χ. τα lied του Schubert με τον Goerne (υπέροχα), τις ηχογραφήσεις της audiophile Linn Records σε φωνητικά έργα μπαρόκ, με την ανθρώπινη ερμηνεία τους, relaxed και απολαυστική (η καλύτερη period instruments άποψη που συνάντησα). Στην Linn συμφωνίες του Mozart με τον Mackerras, όπου πλέον είναι ο μοναδικός που ισορρόπησε τις συμφωνίες αυτές με τις χιλιάδες απόψεις που έχουν δοθεί.

Ερμηνείες της Royal Concertgebouw live από την ίδια την ορχήστρα με τον Janssons, που κυριολεκτικά τα σπάνε. Δικαιολογημένα η καλύτερη ορχήστρα του κόσμου. Να μην πω για τα πολλά παλιά που έχουν έρθει.

Περιμένω 2 ενδιαφέροντα πράγματα. Dido and Aeneas (Purcel) με τον Κουρεντζή, τον Τηλιάκο και την Simone Κermes. Ελληνικές παρουσίες γαρ και η Kermes, μεγάλη συμπάθεια απ' όταν την άκουσα σε Vivaldi. Και από Testament τις τελευταίες ηχογραφήσεις του R. Strauss ως μαέστρου σε έργα του (όπου έγινε σπουδαία επεξεργασία ήχου). Το τελευταίο, έτσι για να ζηλέψεις :-)

Gloriana said...

Neco se rotisa gia tin Lucia tis Ciofi giati otan tin akoysa Lucia mpike ston (opos akribos to periegrapses) ban list moy...
Distazo poly na agoraso ti Straniera tis... Anywaym tha tin akoyoso pantos, apo periergeia...

Belbo said...

Καλησπέρα,

Απλά ήθελα να σας γράψω ότι μόλις σας ανακάλυψα και βρίσκω το περιεχόμενό σας εξαιρετικά ενδιαφέρον, φιλικά, Belbo

Gloriana said...

Ευχαριστούμε πολύ.
Χαρά μας να συμμετέχετε στις κουβέντες μας!

Tristan said...

Χαίρετε όλοι!

Σας ενημερώνω ότι έτυχε να δώ ζωντανά "Live in HD" την Lucia το προηγούμενο Σάββατο και έπαθα...

...απο δορυφόρο σε υψηλή ανάλυση και δολβυ στέρεο Surround...

Πώς? Έτσι: http://www.metoperafamily.org/metopera/broadcast/hd_events_next.aspx

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ...

Αγαπητοί φίλοι είναι τόσο εύκολο να γίνει σε κάποιο κινηματογράφο που σε πιάνει θλίψη πως δεν έχει γίνει ακόμη στην Ελλάδα...Όλες οι ευρωπαικές χώρες συμμετέχουν στις μεταδόσεις πλην ημών....

Επι της ουσιάς δεν ειμαι επαίων αλλά η εμπειρία ήταν αξεπεραστη...

...και ενώ οι κριτικές ειναι όντως μέτριες γαι την Νετρεμπκο...

http://www.nytimes.com/2009/01/28/arts/music/28luci.html?_r=1

έπαθα πλάκα με τον Maruisz Kwiecien...

Κάντε προσευχές καποιος εξυπνος αιθουσάρχης να το κάνει του χρόνου στην Ελλάδα...

...σαν να εισαι στην ΜΕΤ....

Tristan said...

...καποιοι alloi ειναι ακομη λιγότερο κολακευτικοί για την Κα Νετρεμπκο...

"She shrieked both climaxes in the Mad Scene without coming close to the intended E-flat, fudged the trills and chose downward alternatives in many a decorative passage. She moped in a daffy daze long before her fatal insanity loomed, and, as is her showy wont, spent much time singing while lying or rolling on the floor."

http://www.ft.com/cms/s/2/8d90016c-ed5c-11dd-88f3-0000779fd2ac.html

Α.Σ. said...

Tristan nomiz pos zilepsa. Tha ithela kai go na to dooooo. kai as itan xalia i Netr. (pantos stin epomeni parastasi tragoydise kalutera).
Den xero giati stin Ellada den ginetai ayto poy les, profanos ekrinan pos den einai katholou kerdoforo...
Tha einai mia nea epoxi gia mas toys operomaneis.

macgiorgosgr said...

Όταν παρακολούθησα "Ντον Κάρλο" στο ΜΜΑ το 2006, ήταν τέτοια η ταραχή μου από το φωνητικό αποτέλεσμα που αναγκάστηκα να φύγω στο μέσο της τρίτης πράξης, δυσαρεστημένος βαθύτατα για τον χαμένο μου χρόνο και τα χαμένα χρήματα του ταξιδιού από Θεσσαλονίκη. Αυτό που μου έκανε εντύπωση τότε ήταν το πολύ ζωντανό χειροκρότημα, το ενθουσιώδες κοινό, ενώ για τα δικά μου αυτιά αυτό που άκουγα ήταν μια μετριότητα και σε μερικά σημεία ήταν πραγματικά κακό. Μια τέτοια συμπεριφορά κοινού ίσως σε άλλες εποχές να την χαρακτηρίζαμε κλακδόρικη. Είμαι υπέρ της διακριτικής αποδοκιμασίας, της έλλειψης χειροκροτήματος, αν αυτό που εισπράττεται είναι πραγματικά μέτριο και ακόμα και του γιουχαΐσματος αν πρόκειται για κάτι πραγματικά κακό. Χειροκρότημα, επιδοκιμασία όταν δεν αξίζει θεωρώ ότι είναι λάθος και για τον καλλιτέχνη και για τον θεατή. Οδηγούνται και οι δύο σε ένα τέλμα καλλιτεχνικής αποχαύνωσης, όπου δέχονται τα πάντα άκριτα.

Gloriana said...

Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη.

Tristan said...

Το γιουχάισμα και η αποδοκιμασια ειναι για τους αγενείς και ειναι βαθιά προσβλητικό για οποιοδήποτε καλλιτέχνη που προσπαθεί για το καλύτερο ανεξάρτητα απο τις δυνατότητες του.

Μπορεί κανεις απλά να μην χειροκροτήσει...

Η περίπτωση της Σκαλας οπου γιουχάρουν κατα το δοκούν, ειναι κατι άλλο και δεν προσφέρεται για γενικεύσεις...

Gloriana said...

To gioyxaisma mporei kai na ekdilonei susoreymeni aganaktisi.
Kai ego den eimai yper, alla os aythormiti antidrasi de mporo na to katadikazo panta.

Mporei kapoios anti na giouxarei na fonaxei p.x. "ntropi", i "aisxos", i kati poy na deixnei ti dysareskeia toy, poy exei dikaioma na tin ekdilosei, ti stigmi malista poy plironei kapoia xrimata kai polles fores polla xrimata.
Ti thelo na po.
An doso 200 euro gia na do mia parastasi sti Scala gia paradeigma kai nioso oti me koroideyoyn, tote isos na mi xeirokrotiso, i isos kai na fonaxo ntropi.
Exartatai apo polloys paragontes pos niotheis kai pos thes na antidraseis.
H periptosi tis Scala bebaia me to gioyxaisma einai i periptosi tis gnostis KLAKAS. Opote einai ena allo entelos thema.
An thes to sizitame, exei endiaferon.