14.10.08

Δευτέρες στο Φουαγιέ του Μεγάρου

Είναι ένας εναλλακτικός κύκλος συναυλιών-νέων κυρίως καλλιτεχνών-με φρέσκιες καλλιτεχνικές ιδέες και σχήματα για όλα τα βαλάντια (εισιτήριο 10,00 ευρώ) και δίνει έτσι την ευκαιρία στο ευρύ κοινό να παρακολουθήσει ρεστιτάλ τις περισσότερες φορές αξιόλογα. Δε μπορούμε να μη χαιρετήσουμε αυτή την πρωτοβουλία του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Στη χτεσινή Δευτέρα απολαύσαμε το δίδυμο των Γιώργου Πέτρου (πιάνο) και Κασσάνδρας Δημοπούλου (τραγούδι) σε τραγούδια γάλλων , ιταλών και ισπανών κυρίως συνθετών με τον τίτλο: "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ".

Εξαιρετικοί και οι δυο, την παράσταση φυσικά σε τέτοιες περιπτώσεις κλέβει συνήθως η φωνή και η νεαρή σοπράνο μετά την εκπληκτική Κλεοπάτρα της (Ιούλιος Καίσαρας) , ξεδίπλωσε για άλλη μια φορά την ευαισθησία και τη θεατρικότητα της σε ένα ρεπερτόριο που έχει ιδιαίτερες δυσκολίες, στυλιστικές αλλά και φωνητικές.

Προσωπικά θα κρατήσω τα 5 ελληνικά τραγούδια του Ραβέλ που με μάγεψαν και ελάχιστες φορές τα έχω ακούσει ερμηνευμένα με τέτοιο τρόπο.

Το πρόγραμμα:

Α' Μέρος


Vincenzo Bellini (1801-1835):

Composizioni da camera
Vaga luna, che inargenti, arietta, αρ. 9
L' abbandono, romanza, αρ. 4
Torna, vezzosa Fillide, romanza, αρ. 6

Enrique Granados (1867-1916):

Από τις Tonadillas en estilo antiguo (στίχοι: Fernando Periquet)
El majo discreto, αρ. 9
El tralala y el punteado, αρ. 3
El majo timido, αρ. 5
Από τις Mayas dolorosas
La maja dolorosa 1
La maja dolorosa 2
Από τις 9 Tonadillas en estilo antiguo
El mirar de la maja, αρ. 7
Από την όπερα Goyescas: (λιμπρέτο: Fernando Periquet)
La maja y el ruiseñor

Β' Μέρος


Maurice Ravel (1875-1937):

Cinque chansons populaires grecques
Le reveil de la mariee
La-bas, vers l’ eglise
Quel gallant m’ est comparable

Chanson de cueilleuses de lentisques
Tout gai!


Manuel de Falla (1876-1946):

Siete canciones populares españolas
El pano moruno
Sequidilla murciana
Asturiana
Jota
Nana
Cancion
Polo

Τέλος μερικά... παράδοξα (?) της βραδιάς που είναι αδύνατο να μην αναφέρω:

1. Προς μεγάλη μου λύπη διαπίστωσα ότι ο μέσος όρος ηλικίας των θεατών ήταν τα 70. Κρίμα που οι νέοι απαξιώνουν τέτοιες βραδιές.

2. Χορηγός (?) του ρεσιτάλ ήταν γνωστή εταιρεία... ΟΥΙΣΚΙ η οποία και είχε ένα σταντ στο χώρο της συναυλίας και μοίραζε το γνωστό ποτό στους θεατές. Αποτέλεσμα; Να κρατούν αρκετοί ηλικιωμένοι ένα ποτήρι ουίσκι κατά τη διάρκεια της συναυλίας, να πίνουν και κάποιοι απ' αυτούς να το σπρώχνουν, ή να το ρίχνουν καταλάθος στην προσπάθεια τους να το ακουμπήσουν στο μαρμάρινο πάτωμα με αποτέλεσμα ο θόρυβος κάποιες φορές να είναι ιδιαίτερα ενοχλητικός και ντροπιαστικός ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. Η εικόνα δε, αμερικάνικου μπαρ με θεατές να κρατούν ουίσκι και να μυρίζουν επίσης ουσίκυ δεν είναι ότι καλύτερο για έναν τέτοιο χώρο.


3. Ας μου επιτραπεί να πω, πως δεν είναι και ότι πιο όμορφο αισθητικά πάνω από το πιάνο στην μικρή αυτή σκηνή του φουαγιέ να φαίνονται δυο οθόνες plasma αριστερά και δεξιά. Ούτε το διακοσμητικό παλιό κλαβεσέν που πρόχειρα 'κρύβεται' στην αριστερή είσοδο της αίθουσας. Κάποιος τρόπος μπορεί να βρεθεί ώστε να 'εξαφανίζονται' διακριτικά όλα αυτά τις Δευτέρες των εκδηλώσεων στο φουαγιέ.

4. Σε παλαιότερα ρεσιτάλ με το εισιτήριο μπορούσαμε να πιούμε και ένα ποτήρι κρασί ή καφέ δωρεάν-ευγενική προσφορά του Μεγάρου. Μας άρεσε πολύ...


6 comments:

Anonymous said...

mporeite na mou peite pvs mporv na ginv melos sto operashare group ,because prospathv edv kai 5 mhnes, an kai xerv pvs einai idivtiko.
thanks!

Gloriana said...

Einai pleon KLEISTO club kai den exo idea pos mporei na mpei kaneis.

Stefanos Nasos said...

έχω κάτι φίλους που πολύ θα τους άρεσε η ιδέα με το ουίσκι... γιατί τους αποπαίρνετε;;;;; ΛΟΛ!!!

Gloriana said...

Μωρέ να γίνουμε ντίρλα δε λέω, αλλά τουλάχιστον όχι στον ίδιο χώρο της συναυλίας.
Έστω στο ισόγειο ή στον πάνω όροφο και να μην επιτρέπεται να πίνεις ενώ κάθεσαι στα καθίσματα. Όπως μτ ο κάπνισμα.
Είναι λίγο πιάνο-μπαρ κατάσταση και δεν είναι όμορφο και για τους καλλιτέχνες...

Gloriana said...

Δεν πιστεύω να ήσουν ένας από αυτούς που είχαν μεθύσει και δεν ήξεραν που να αφήσουν το ποτήρι (ή πήγαιναν και το ξαναγέμιζαν ΣΥΝΕΧΩΣ!)
Χαχαχαχαχα!

spiretos72 said...

Δεν ακούγετε και άσχημη η ιδέα του πιάνο μπαρ με Πέτρου και Δημοπούλου πάντως :-)