24.3.08

Άρθρο: Διάσημοι κινηματογραφικοί σκηνοθέτες 'πλησιάζουν' την όπερα

Ποικίλες αντιδράσεις και σχόλια έχει προκαλέσει η επιλογή κινηματογραφικών σκηνοθετών για παραγωγές όπερας από σημαντικά λυρικά θέατρα.

Γούντι Αλεν, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, Αμπάς Κιαροστάμι και Εμίρ Κοστουρίτσα είναι 4 μεγάλα ονόματα τα οποία μέσα στο έτος θα σκηνοθετήσουν όπερες που ανεβαίνουν σε γνωστά λυρικά θέατρα, ενώ προηγήθηκε η Madama Butterfly του προσφάτως εκλιπόντος Άντονι Μινγκέλα η οποία εγκαινίασε τη σεζόν 2006-2007 στη Metropolitan με τεράστια επιτυχία.

Ο Γούντι Αλεν θα σκηνοθετήσει τον «Τζιάνι Σκίκι» του Πουτσίνι στην Όπερα του Λος Αντζελες, o Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ την οπερατική εκδοχή της ταινίας του «Η μύγα» στην Operá του Παρισιού, ο Ιρανός Αμπάς Κιαροστάμι, το «Cosi fan tutte» στο πλαίσιο του διάσημου γαλλικού φεστιβάλ της Aix en Provence και ο Εμίρ Κουστουρίτσα το Rigoletto στην Ιταλία.

Θα προστεθούν έτσι και αυτοί σε μια μακρά πλέον λίστα, η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει ονόματα όπως αυτά του Λουκίνο Βισκόντι, του Αντρέι Ταρκόφσκι, του Φράνκο Τζεφιρέλι, του Ρομάν Πολάνσκι, του Ζανγκ Γιμού,του Μίχαελ Χάνεκε, του Πατρίς Σερό και του δικού μας Μιχάλη Κακογιάννη (La Traviata).

Τι λένε όμως και πώς αντιδρούν οι παραδοσιακοί οπερατικοί σκηνοθέτες;

«Η όπερα είναι τελείως διαφορετικό είδος από τον κινηματογράφο και το θέατρο, και το γεγονός πως τείνουμε να το ξεχάσουμε είναι πραγματικός κίνδυνος» δήλωσε ο βρετανός σκηνοθέτης Γκράχαμ Βικ.

«Αν εμπιστευτείς κάποιον τελείως άπειρο προκειμένου να σκηνοθετήσει μια σημαντική όπερα σε ένα επίσης σημαντικό θέατρο, οι πιθανότητες να κάνει κάτι που θα αντέξει στον χρόνο δεν ξεπερνούν το 20%. Οταν μάλιστα μιλάμε με τα οικονομικά μεγέθη της όπερας, πρόκειται για μια αυτοκτονική επιλογή. Πραγματικά γελοίο...». δηλώνει περισσότερο αιχμηρός ο Ντέιβιντ 'Ολντεν.

Οι 'πρωτάρηδες' πάντως είναι αρκετά μετριοπαθείς στις δηλώσεις τους:

«Δεν έχω ιδέα τι θα κάνω, αλλά η άγνοια ουδέποτε υπήρξε ανασταλτικός παράγοντας για μένα» δήλωσε ο Γούντι Αλεν.

«Θεωρώ πολύ πιθανό να τα κάνω θάλασσα, δεν έχω την παραμικρή πείρα. Αυτό που ήθελα, ήταν να μεταφέρω τις πιο μοντέρνες ιδέες της ταινίας μου στη σκηνή» παραδέχεται
Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ.

«Οσο περισσότερα μαθαίνω για αυτή την όπερα, τόσο συνειδητοποιώ την παγκοσμιότητα των θεμάτων με τα οποία καταπιάστηκε εν προκειμένω ο Μότσαρτ. Από μία άποψη, ως καλλιτέχνες, όλοι με τη μουσική ασχολούμαστε παίζοντας απλώς διαφορετικά όργανα» υποστηρίζει ο Αμπάς Κιαροστάμι.

Το αποτέλεσμα είναι στην κρίση του κοινού...

5 comments:

mahler76 said...

Ολα κρίνονται φυσικά από το αποτέλεσμα. Ενδιαφέρον θα έχει πάντως να δούμε κάποιες τέτοιες παραγωγές.

Gloriana said...

Nomizo pos simfono...

dix said...

Βλέπω αρκετό θέατρο και βλέπω ότι πολλοί σκηνοθέτες μεταφέρουν στη σκηνή φόρμες, εικόνες και τηλεοπτικά τρικ πράγμα που δεν μου αρέσει...
Δε μπορώ να βλέπω πχ το Λεωφορείο ο πόθος...με οπτική ενός σήριαλ Παπακαλιάτη!!!
Δεν ξέρω αν αυτό που γράφω έχει μεγάλη σχέση...αλλά νομίζω ότι κάθε τέχνη έχει βασικές αρχές και το μπέρδεμα θέλει μεγάλη προσοχή.
Εξάλου η ιστορία λέει ότι πολλοί τα έκαναν θάλασσα μακρια από το είδος τους...
θα κριθούν όπως κρίνονται όλοι...

Gloriana said...

Exoume dei pantos kai tis apisteytes 'apates' tis skinothetikes apo klasikous skinothetes operas...

Opote mia allagi einai panta kalodexoymeni. Apo kei kai pera mporeis kai krineis an sot aresei i oxi.

Gloriana said...

BTW. Kalos irthes DIX.