31.12.07

Αντίο στο 2007!

Έτοιμοι να αποχαιρετήσουμε το 2007 ριχνόμαστε όλοι στην Αγορά για τα ψώνια της τελευταίας στιγμής. Φυσικά, γίνεται πανζουρισμός και δεν ξέρεις στο τέλος από πού να φύγεις, ποδοπατημένος, κουρασμένος και καταϊδρωμένος!
Το καταπληκτικότερο όλων είναι οι τιμές που έχουν εκτιναχθεί στα ύψη! Ένας καφές-που είναι και φαρμάκι- κοστίζει 5,50 ευρώ, περίπου όσο τον έπινα έξω από την Opéra του Παρισιού... Γίναμε μεγάλοι κλέφτες, Ευρωπαίοι, όχι αστεία!!!

Σήμερα, μποτιλιαρισμένη στο δρόμο-καλά να πάθω-ως γνήσια ελληνίδα εκφραστής των ημερών άρχισα να παρατηρώ τι γινόταν έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου μου. Ένας πιτσιρικάς-αρκετά μεγάλος-έλεγε τα κάλαντα από πόρτα σε πόρτα. Ένιωσα ότι τα πήγαινε θαυμάσια, όταν παρατήρησα μια κυρία να τον ακολουθεί κατά πόδας από κάποια σχετική απόσταση. Στην αρχή δεν κατάλαβα. Τι ήθελε η μυστηριώδης γυναίκα; Ήταν κάποια απελπισμένη που ήθελε να ακούσει και εκείνη κάλαντα; Όχι βέβαια, ήταν η... μαμά του! Ακολουθούσε το καμάρι της για να το... προφυλάξει από τις κακοτοπιές, τους υποψήφιους... ανώμαλους και παιδεραστές που περιμένουν το αθώο θύμα τους πίσω από την πόρτα αυτές τις μέρες!

Αθάνατη ελληνίδα μάνα (που έχεις ευνουχήσει τα παιδιά σου!)

Στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή ήρθε η μάνα ενός παιδικού μου φίλου, γείτονα στο εξοχικό μας διαμέρισμα, η οποία του απαγόρευε να κάνει παρέα μαζί μου γιατί ήμουν κατώτερου κοινωνικού στρώματος (και εξακολουθώ περιχαρής να είμαι) και υπήρχε ο κίνδυνος να γίνει καμιά στραβή και να με ερωτευτεί-παντρευτεί!
Ο Γιαννάκης έγινε γιατρός (άσχετα αν εκείνος λάτρευε την αρχαιολογία), παντρεύτηκε μια κοπέλα πλούσια και μορφωμένη και χώρισε στο χρόνο πάνω, αν θυμάμαι καλά. Είχατε κάποιον ενδοιασμό; Είναι πάραυτα ένας λαμπρός επιστήμονας, δυστυχισμένος υποθέτω...

Δε βγάζω φυσικά τον εαυτό μου έξω από τις παγίδες που στήνει η ελληνίδα μάνα! Εξαιτίας της μίσησα και μισώ πολλούς κοινωνικούς θεσμούς και το γάμο καθώς τον αρνούμαι πεισματικά. Τουλάχιστον ελπιζω πως έχω συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα και προσπαθώ να αποφεύγω τις παγίδες!

Ως εδώ όμως.

Τελευταίο ποστ του blog για το χρόνο αυτό. Σας αποχαιρετώ με ένα εξαιρετικό γαλλικό chanson-mélodie πανέμορφο αλλά αρκετά αδικημένο, που όμως αγαπώ διπλά γιατί το έχω... στερηθεί!

02-Montparnasse.mp3
[Montparnasse (Poulenc), Felicity Lott]

Σας ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή και υποστήριξη του Opera I Love.

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ 2008

8 comments:

Parsifal said...

Klaps, sygkinithika...
PS. H manoula mou einai ligo eunouxistikh alla eytyxws ksefevgei apo th mesh ellhnida mama...

Gloriana said...

Xaxaxaxa, tyxere. Emena einai klasiki ellinida, eytyxos to katalaba noris kai tin... ekana apo tin oikogeneia-oso mporo diladi!

Neco73 said...

Hronia polla kai kali hronia.

Igeia kai iremia. Arniseis kai kakoitheies, makria mas.

Episis na min misoume. Apla se merikes periptoseis hreiazetai i mi-agapi. Misos pote.

The philosophical Neco73 (o opoios den psonise, den katevike stin agora, oute asholite me oti oloi oi alloi kanoun tis giortes. Ta kanei olon to ipoloipo hrono).

Gloriana said...

Kalos ton, tin katallili stigmi.
Sinithos diafono mazi soy, alla simera tha simfoniso...

Se ena kosmo me ligotero misos na pisteyoyme...

Neco73 said...

Ego pali gloriana den diafono pote mazi sou. Apla kapoies fores den simfono.

djimdjim said...

Αααχ... Ευνουχιστική όσο τίποτα η Ελληνίδα μάνα! Χθες υπήρξα μάρτυρας στην είσοδο τουαλετών σε εστιατόριων μάνας που φώναζε στον 7χρονο γιο της: Όσο πάμε μαζί στην τουαλέτα, θα πηγαίνεις στις γυναικίες, άκουσες τι σου είπα;!

Το ύφος του μικρού να βλέπατε...

mahler76 said...

Αφήστε τους ευνουχισμούς χρονιάρα μέρα.... ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ....ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΕΦΑΝΑ (το έπιασες το υπονοούμενο Parsifal?).

advocatus diaboli said...

Καλή χρονιά... Και καλή λευτεριά (από διάφορα δεσμά).