21.9.07

Η ιστορία της όπερας σε 25 κασετίνες από το ΒΗΜΑ

Στα χνάρια της Καθημερινής με ανάλογο αφιέρωμα, το ΒΗΜΑ της Κυριακής προσφέρει από τις 23 Σεπτεμβρίου την πρώτη από 25 πολυτελείς κασετίνες με όλη την ιστορία της όπερας και με τους σημαντικότερους- όπως διατείνεται- λυρικούς καλλιτέχνες απο τον 16ο αιώνα έως σήμερα.

Η κυκλοφορία της συλλογής εγκαινιάζεται με την «Τραβιάτα» σε μια στουντιακή ηχογράφηση της Κάλλας το 1953.

Την επόμενη εβδομάδα θα ακολουθήσουν δύο όπερες, ο «Φιντέλιο» και η «Κάρμεν» στην τιμή της εφημερίδας και μετά κάθε Σάββατο θα κυκλοφορεί από μία όπερα, μέχρι να ολοκληρωθεί ο κύκλος των 25 λυρικών έργων.

Κάθε όπερα θα προσφέρεται στη δική της κομψή κασετίνα, με εκτενή σχόλια για τον συνθέτη και το έργο, το λιμπρέτο στη γλώσσα του πρωτοτύπου και σε ελληνική μετάφραση. Εν ολίγοις, ότι ακριβώς προσφέρει η Καθημερινή.

Προς ενημέρωση πάντως αναφέρουμε πως και αυτή η συλλογή δύσκολα θα εμπεριέχει τους 'καλύτερους στα καλύτερα' μιας και αυτές οι προσφορές είναι πακέτα προς μαζική κατανάλωση. Ήδη η Τραβιάτα της Κάλλας είναι μια ηχογράφηση από τις μέτριες της, έγινε το Σεπτέμβρη του 1953 για λογαριασμό της Cetra στο Torino και σε καμιά περίπτωση δε φτάνει την κλάση της ζωντανής ηχογράφησης του 1955 στη Σκάλα.

Μην επενδύσετε πολλά... Μακάρι πάντως να πέσουμε έξω...

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στο site της εφημερίδας.

29 comments:

Gloriana said...

Pantos sti lista exei kai kati koyla, allo prama!

neco73 said...

Μερικές προσωπικές σκέψεις/επισημάνσεις αν μου επιτρέπεται.


α) Ουχί Ελευθεροτυπία, Καθημερινή είναι η άλλη εφημερίς

β) Το τι είναι καλό ή όχι μπορεί να εξαχθεί μόνο από την ακρόαση πολλών και διαφορετικών ερμηνειών. Και φυσικά υπάρχει το στοιχείο της υποκειμενικής κρίσης. Αλλά σε μένα συμβαίνει το εξής οξύμωρο. Όσο περισσότερες ερμηνείες ακούω ενός έργου τόσο πιο δύσκολο γίνεται να πω απόλυτα: "Ναι αυτό είναι κορυφαίο". Το έλεγα πολύ απλά και εύκολα, όταν είχα ελάχιστη εμπειρία ακρόασης. But that's me.

γ) Φαίνεται να παίρνει ηχογραφήσεις από το αρχείο της EMI. Ήδη από αυτές που ανακοινώθηκαν τις έχω. Kαι φαίνεται να έχουν προτίμηση σε μονοφωνικές ηχογραφήσεις. Όπως έχω σχεδόν όλες τις ερμηνείες της Καθημερινής που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορήσουν. Θεωρώ φυσικά ανεκτίμητα τα Ελληνική μετάφραση του Λιμπρέτου, όπως και τα συνοδευτικά κείμενα. Πολλές φορές διαβάζω αυτά τα κείμενα και δεν έχω αγγίξει καν τα CD της προσφορας (τα είχα ήδη). Ειλικρινά, εγώ προσωπικά, θα το αγόραζα και χωρίς το CD.

δ)Πιστεύω ότι κάποιος που δεν έχει κανένα CD όπερας και θα ήθελε να ακούσει και να έχει μια συλλογή καλή (και όχι κορυφαία-αυτό προϋποθέτει άλλα στοιχεία και εξαιρετικό βαθμό υποκειμενικότητας-εκτός και αν πας με τους καταλόγους προτεινόμενων ερμηνειών)είναι μια πολύ καλή και επαρκέστατη πρόταση. Και σε καλή τιμή. Από εκεί και πέρα ο καθένας αν θέλει βλέπει και ακούει και κάτι άλλο (φυσικά εγώ και φαντάζομαι και κάποιοι άλλοι δεν περίμεναν τις εφημερίδες για αυτό).

ε) Για την Traviata του Μιλάνου συμφωνώ. Έχει και τον Μαέστρο Carlo-Maria Giullini (μου αρέσει πολύ ο ξεκάθαρος και αναλυτικός τρόπος ερμηνείας του).

Gloriana said...

Νέκο, ωραίο ποστ με άποψη, μου άρεσε.

Ουχί Ελευθεροτυπία? Ααα, Καθημερινή ήταν? Το αλλάζω!

Η μόνη διαφωνία μου στο β). Ναι, το τι είναι καλό προσωπικά πιστεύω ότι μπορεί να εξαχθεί με την ΠΟΛΥ ακρόαση αλλά και με τη μελέτη αυτού που ακούς. Τι θέλω να πω. Κάποιος που μελετά τη μουσική του Ροσσίνι, για παράδειγμα, μπορεί και να την αντιληφθεί και διαφορετικά, μπορεί να κατανοήσει πως εκφράζει την παρτιτούρα ο ερμηνευτής και κατ' επέκταση να εκτιμήσει και καλύτερα αυτό που ακούει. Τι εννοώ: μαζί με το πολύ και διαφορετικό προσθέτω και το ΠΩΣ ακούς κάτι. Εκεί είναι η ουσία. Πως μπορείς να το αντιληφθείς.

Εγώ πάλι όσο περισσότερο ακούω πολλές εκτελέσεις ενός έργου ευκολότερα διαλέγω και λέω: "αυτό για μένα είναι άφθαστο". Αλλά σαφώς και μια τέτοια κουβέντα είναι υποκειμενική, δεν τίθεται θέμα.

Για το γ) ένα τελευταίο σχόλιο. Ίσως είμαι στη μειονότητα, αλλά θεωρώ ότι η νέα γενιά ερμηνευτών (πρόσεξε ΟΧΙ ΟΛΟΙ), είναι πολύ πιο ολοκληρωμένη από την παλιά. Μουσικά, τεχνικά, αισθητικά. Κατ' επέκταση και οι ερμηνείες είναι πληρέστερες, καλύτερες από όλες τις απόψεις. Πλην φυσικά ελάχιστων εξαιρέσεων (βλέπε Κάλλας) που επιβεβαιώνουν τον κανόνα!

δ) από αυτή την άποψη μαζί σου. Αλλά κρίμα δεν είναι να υπάρχει μια τόσο όμορφη έκδοση και ένα μέτριο cd? Εκεί είναι η ένταση μου. Και μιλάω βέβαια μόνο για το λιμπρέττο γιατί η ανάλυση του έργου δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Συμφωνείς?

ε) έχεις απόλυτο δίκιο για τον Giulini.

Gloriana said...

Να σε εκμεταλλευτούμε και να μας πεις ποιους ερμηνευτές περιέχει η συλλογή?

neco73 said...

Glorianna,

Υπάρχουν πολλές αξιόλογες ερμηνείες.

Η Κάρμεν με Karajan-Simionato-GEdda και Συμφωνική (όχι Φιλαρμονική) της Βιέννης. Παμπάλαια μονοφωνική αλλά δεν με γοήτευσε καμιά άλλη Carmen (η Simionato έχει μεγάλη ευθύνη) όσο αυτή.

Να μην χάσετε τον Onegin του Tchaikowsky! Bolshoi, αυτό φτάνει.

Κουρέας της Σεβίλλης. Ο μαέστρος είναι ο Weikert έναν dedicated-Rossinian. Απίστευτη Ιταλίδα στο Αλγέρι σε DVD και τον καλύτερο Tancredi με την Horne Που έχω ακούσει (προτίμησε μάλιστα το δραματικό φινάλε που έγραψε ο Rossini για την Ρώμη.

Debussy Πελλέας και Μελισσάνθη o Cluytens. Σοκαρίστηκα όταν το είδα γιατί αυτό μου διέφυγε και δε τον έχω! Έπαιρνα "Γαλλικό" έχει ηχογραφήσει αυτός ο ιδιαίτερος και εκκεντρικός μαέστρος. Δεν είχα υπόψη ότι υπήρχε.

Χενσελ και Γκρέτελ την "κλασσική" και ερμηνεία σταθμό του Karajan-Scharzkopf-Grummer (δεν θα έβαζαν την ερμηνεία με Bonney και Von Otter σε EMI με την εντελώς υποτονική ορχηστρική συνοδεία του Tate, αλλά το cast τραγουσδιστών είναι απίστευτο...).

O Karajan επίσης και στον Μονοφωνικό Μαγικό Αυλο της EMI. Πολύ καλή ερμηνεία. Κρίμα που δεν έδωσαν την μεταγενέστερη του Klemperer. Σε αυτή την ερμηνεία έχω ακούσει και την καλύτερη Βασίλισσα της Νύχτας (Lucia Popp).

Παλιά ηχογράφηση της Νυχτερίδας του Strauss με τον Clemens Krauss (και αυτό δεν χάνεται, δεν το έχω διότι προτιμούσα πιο "σίγουρες" ηχητικά στερεό ερμηνείες-μην ξεχνάμε ότι ο Krauss ξεκίνησε τις πρωτοχρονιάτικες συναυλίες τις Βιέννης με έργα οικογένειας Strauss)

Τριστάνος και Ιζόλδη. Η ιστορική ερμηνεία του Furtwangler με Flagstadt. Θεωρείται από πολλούς κορυφαία. Για μένα όχι. Flagstadt όχι στα πολύ δυνατά της και ούτε ο Furtwangler βγάζει αυτό που θα έπρεπε. Χρειαζόταν μια "γερμανική" ορχήστρα για μια πλήρη οπερατική ηχογράφηση. Ατυχής κατ'εμε όλες οι ηχογραφήσεις του Γερμανικού ρεπερτορίου Όπερα με μη-γερμανικές ορχήστρες (Δακτυλίδι με Ιταλικές ορχήστρες π.χ.).

Norma του Bellini με Caballe και George Pretre. Δεν το γνωρίζω καθόλου. Δεν θα βάλουν Κάλλας. Όχι οτι με πειράζει διοτί και τις 2 ερμηνείες της Callas σε Νορμα τις έχω

Αυτά μόνο είδα και μάντεψα (μεγεθύνοντας τις εικόνες από το site και συνδυάζοντας τα με αυτά που γνωρίζω). Πάντως αυτή η σειρά πρέπει πρώτα να είχε επιμεληθεί από κάποιο Ισπανικό εκδοτικό τύπο (εξού και ο Carreras στην διαφήμιση). Μεγεθύνοντας τις εικόνες είδα να αναφέρονται οι συντελεστές σε ισπανική γλώσσα, πχ El Barbero de Sevilla (πλην του πρώτου που ήδη μεταφράστηκε στα Ελληνικά). Οπότε ο ΔΟΛ το έφερε από έξω και μεταφράζει (το ίδιο πρέπει να έκανε και η Καθημερινή)

neco73 said...

έτσι λίγο να κάνουμε και συζήτηση:

Μίλησες για ακρόαση και μελέτη. Εγώ αναφέρομαι μόνο σε ακρόαση. Κάποιος ο οποίος μελετάει και είναι μουσικός, φαντάζομαι ότι πολύ πιο εύκολα μπορεί να κατασταλάξει για πολλούς λόγους. Έχει μελετήσει και έχει αντιληφθεί την μουσική βάσει κάποιων τεχνικών και ακολουθώντας κάποια "σχολή/ες" ερμηνειών, καλώς ή κακώς (όλες τις εκδοχές λίγο δύσκολο). Όποτε η επιλογή του είναι πιο εύκολη, κυρίως συμβατή με την μουσική παιδεία ή και πολλές φορές αντισυμβατική με την παιδεία του (αν είναι κάτι διαφορετικό και εξαιρετικό). Στον απλό ακροατή όλα αυτά δεν ισχύουν (το λέω με σιγουριά γιατί αυτό είμαι). Αντίληψη έρχεται μόνο από τις πρωτογενείς αισθήσεις του (κυρίως ακοή) και από την εμπειρική καλλιέργεια αυτών των ακροάσεων. Είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα από ένα μελετητή από έναν ακροατή. Και πιστεύω (μπορεί να είναι και λάθος), κάποιος που μελετά μουσική πρέπει πρώτα να μελετά και μετά να ακούει.

Για την νέα γενιά: Δεν μπορώ να πω ότι η νέα είναι καλύτερη ή η παλιά είναι καλύτερη απόλυτα (πάντα σαν ακροατής). Σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχουν οι καλοί, οι κορυφαίοι. Οφείλω πάντως να ομολογήσω, τουλάχιστον για τις ηχογραφήσεις, ότι ήταν όσο γίνεται πιο επιμελείς και συνεπείς, στο παρελθόν. Το βλέπανε καθαρά σαν τέχνη και σαν επίτευγμα (το δήλωνε και ξεκάθαρα η Κάλλας). Το μεράκι τους δεν συγκρίνεται. Όπως και τον χρόνο που ανάλωναν για να βγει το αποτέλεσμα. Από τους τεχνικούς μέχρι τους καλλιτέχνες. Αυτό σήμερα στην εποχή μας με αυτούς του γρήγορους ρυθμούς (του Fast Food)δεν υπάρχει. Προσπαθούσαν επίσης, να δώσουν ότι μπορούσαν από την τέχνη όχι μόνο σαν άτομα αλλά και σαν σύνολα. Μπορεί η Κάλλας να ήταν η Κάλλας αλλά δες ότι είχε μαζί της ένα σύνολο κορυφαίο (ορχήστρα, μαέστρος, συμπρωταγωνιστές κ.λπ). Ακούω τώρα π.χ. την Dessay για να ακούσω την Dessay (όλοι οι υπόλοιποι συνήθως είναι πιο κάτω από την κλάση της και φαίνεται να μην προσπαθούν-εξαίρεση όταν την πήρε ο Sinopoli στην Αριάδνη στη Nάξο σαν Zerbinetta δίπλα σε τεράστια ονόματα Von Otter, Voight Heppner κ.λπ, μια Αριάδνη που δεν είχε καμιά σχέση με αυτή που είχα δεί κάποια στιγμή στο Mezzo, πάλι με την Dessay). Το παρατηρώ συχνά. Δεν θα κολλήσω στην ερμηνεία κάποιου καλλιτέχνη που θα είναι εξαιρετικός, αλλά θα ακούσω το σύνολο.

Όχι ότι δεν γίνεται και σήμερα αυτό: Γίνεται και τρανταχτό δείγμα είναι ο Don Giovanni του Jacobs. Οι καλλιτέχνες είναι άψογοι τεχνικά όπως ακριβώς τους περιγράφεις ότι είναι σήμερα (σημ. νομίζω ότι ο Keenlyside αρνήθηκε να συμμετέχει λόγω "καλαμιού")σχετικά άγνωστοι, νεότατοι (Don Giovanni 25 χρονών) και μια απίστευτη ομοιογένεια, ίσως επειδή δεν έχουν καβαλήσει καλάμι ακόμα και υπό την καταπληκτική καθοδήγηση του Jacobs. Και φυσικά ο Jacobs μπορεί να φέρνει νέες ερμηνείες, αλλά χρησιμοποιεί την παλιά μέθοδο, των παλαιών. Ερμηνεύει μια σειρά ζωντανά, ολοκληρώνει τον προγραμματισμένο κύκλο ερμηνειών και μετά, έχοντας όλη αυτή την εμπειρία, ηχογραφεί. Όπως οι παλιοί μαέστροι. Η εταιρία του δε, προσφέρει ένα εκπληκτικό set με ένα πολύ ωραίο και αισθητικό βιβλιαράκι. Απίστευτο υλικό, συνεντεύξεις και σε ωραία εκτύπωση. Καμιά σχέση με Fast Food. Το πληρώνεις αλλά το ευχαριστιέσαι.

Ωραία έκδοση σε μέτριο CD. Αν αφήσουμε πέρα την υποκειμενική άποψη για το τι είναι μέτριο ή όχι και το γεγονός ότι απευθύνεται, το CD πρωτίστως,σε κόσμο που δεν έχουν κάν την Όπερα ή δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν να δώσουν τα διπλά και τριπλά να το αποκτήσουν, ναι έχεις δίκιο. Συνοπτικά και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο; :-)
Και εγώ μαζί σου, έτσι θα ήθελα να ήταν. ;-)

Gloriana said...

Ένα ακόμα κλικ για την κουβεντούλα.

Θέλω να ξεκαθαρίσω λιγάκι το πως αντιλαμβάνεται και κρίνει τη μουσική ένας μουσικός και ένας ακροατής. Για να μην παρεξηγηθώ. Νομίζω ότι ο καθένας πρέπει να ακούει με βάση την... καρδιά. Αυτό αρκεί. Αλλιώς χάνει τη μαγεία της τέχνης. Είναι αυτό που λέμε βλέπει το δέντρο και χάνει τη θέα του δάσους.

Όταν έγραψα για το ΠΩΣ ακούει κάποιος δεν εννοούσα μονάχα το τεχνικό μέρος αλλά και το πώς αντιλαμβάνεται κανείς τι θέλει να πει ο συνθέτης. Δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με την τεχνική. Μάλλον το διατύπωσα λάθος. Είναι άλλες οι ποιότητες αντίληψης. Θαρρώ πως όταν έχεις διαβάσει/μελετήσει κάτι μπορείς να ΝΙΩΣΕΙΣ πιο εύκολα αυτό που έχει να σου πει ο συνθέτης να το δεχτείς, να σε αγγίξει ή να το απορρίψεις, να θαυμάσεις τον τρόπο του και το εκφραστικό του μέσον.

ΠΡΟΣΕΞΕ όμως, αυτό δεν απαξιώνει τον απλό ακροατή γιατί πολλές φορές επειδή δεν δεσμεύεται από τεχνικές εμμονές μπορεί να νιώσει πιο άμεσα τον καλλιτέχνη, να δει την προοπτική του δάσους, όπως λέμε...

Οπότε όπως βλέπεις και τα δυο είδη ακροατών φτάνουν στο ίδιο αποτέλεσμα από διαφορετικούς δρόμους.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ο μουσικός (συνθέτης ή εκτελεστής) με την τεχνική του πρέπει να μπορεί, και οφείλει να ΑΓΓΙΖΕΙ την καρδιά του κοινού του. Είναι στο χέρι του πως θα κερδίσει τον μυημένο και πως θα αγγίξει τον απλό ακροατή. Και νομίζω μπορεί να το πετύχει κανείς με:ΜΥΑΛΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ-ΚΑΡΔΙΑ. Όποιος καταφέρει να τα εναρμονίσει τους κερδίζει όλους.

Όταν είπα 'ΠΩΣ' ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν αρκεί απλά να ακούει κανείς πολλές ηχογραφήσεις για να αποκτήσει άποψη, αλλά να της ακούει και να τις κρίνει με βάση to συναίσθημα που του προκαλούν. Πιστεύω ότι πραγματικά λίγοι καλλιτέχνες καταφέρνουν να αγγίξουν το... τρίπτυχο που ανέφερα...

Ελπίζω να μη μπέρδεψα περισσότερο την κατάσταση... Νιώθω ότι αρχίζω να φεύγω από την ουσία της συζήτησης και να αμπελοφιλοσοφώ. Σταματώ εδώ!

Να μιλήσει και κάποιος άλλος!!!

Gloriana said...

Κάτι τελευταίο για την τελευταία σου παράγραφο. Έχω άλλη άποψη. Δεν θεωρώ ότι ο αμύητος δεν πρέπει να υπολογίζεται σοβαρά και απλά να του πασάρουμε κάτι μέτριο και αρκεί.

Νομίζω ότι στον καθένα πρέπει να του προσφέρουμε το καλύτερο. Γιατί αν του δώσουμε το μέτριο δε θα τον κερδίσουμε και ποτέ ως ακροατή.

Είμαι υπέρ του ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ και όχι του ΜΕΤΡΙΟΥ. Από το μέτριο προτιμώ καλύτερα το τίποτα...

Gloriana said...

Θενκς για τις πληροφορίες των λευκωμάτων! Να σαι καλά.

Δε θα σχολιάσω γιατί δεν διαφωνώ εν γένει στα όσα είπες για τα καστ εκτός από 2 περιπτώσεις:

Η Νόρμα της Caballe που έχω ακούσει είναι ΤΡΑΓΙΚΑ ΚΑΚΗ. Ντροπή πια τέτοια επιλογή!

Σ'αρέσει η Popp πιο πολύ από Gruberova, Dessay ή Damrau? (Αν ναι, πάω να την ξανακούσωωωω)

neco73 said...

Ναι, η Popp με αρέσει περισσότερο από όλες που ανέφερες. Δικιά μου προτίμηση φυσικά. Όπως έχω και αδυναμία σε μιά άλλη Coloratura την Arleen Αuger. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαξιώνονται η Damrau, η Dessay ή οποιαδήποτε άλλη και αντίστροφα. Ή ότι και οι υπόλοιποι πρέπει να έχουν την ίδια άποψη με μένα. Αποφεύγω τους αφορισμούς εκτός αν κάτι είναι εντελώς απαράδεκτο.

Για την Νορμα της Caballe είπα ότι δεν την έχω υπόψη μου.

Συμφωνω ότι πρέπει να δίνεται στο κοινό (δεν μου αρέσει ο όρος αμύήτος μπορεί κάποιος να μην του αρέσει "συνειδητά"η Όπερα, όπως εμένα δεν μου αρέσούν π.χ οι μπάμιες). Απλά δεν μπορώ να ξέρω τι θεωρεί ο καθένας καλύτερο ή χειρότερο ή μέτριο. Τον ορισμό του μέτριου δεν τον έδωσα εγώ. Το μέτριο το δικό σου ίσως να είναι πολύ κακό για κάποιον άλλο και το τέλειο για κάποιον άλλον. Συναντιέται συχνά αυτό.

Να σου πώ την αλήθεια πρέπει να δίνεται η ευκαιρία να μπορεί να επιλέξει. Να έχει στην διάθεση του όσο γίνεται περισσότερα στοιχεία για κάτι. Το επιδιώκω και εγώ αυτό.

Δεν θα επιμείνω, δηλαδή, οτι δεν δίνεται το καλύτερο, δώστε το (δικό μου) καλύτερο.Η δική μου αισθητική και άποψη δεν είναι σε απόλυτη αναλογία με τις υπόλοιπες. Το ότι όμως θα μπορέσει να ακούσει μια Traviata (το έργο από μόνο του είναι σπουδαίο) ή μια άλλη σημαντική όπερα ή και έργο, με τρόπο προσιτό είναι ίσως το πιο σημαντικο. Είμαι π.χ. ευγνώμων στην Naxos όπου κυριολεκτικά με μικρό κόστος, άκουγα σημαντικά έργα, που δεν μπορούσα να τα πλησιάσω στις ακριβές εταιρείες. Ναι οι ακριβές εταιρίες είχαν καλύτερες ερμηνείες, που τις έκαναν απογορευτικές. Αγγίζουμε έτσι κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό θέμα. Ξεφεύγουμε...

Για την διαμόρφωση άποψης για το έργο, ναι συμφώνω έτσι όπως το εξήγησες. Απλά εγώ δεν καταλήγω σε συμπέρασμα. Κάποτε μου ζήτησε κάποιος την γνώμη μου για μια καλή ερμηνεία της 9ης του Beethoven. Του είπα ίσα με μια ντουζίνα, σκεπτόμενος τα καλά σημεία που είχε η καθεμια από αυτές, στα διάφορα μέρη του έργου. Τελικά του είπα: Πάρε μια και άκουσε. Είναι σπουδαίο έργο. Τα σημαντίκα έργα είναι σημαντικά. Οι ερμηνευτές ερμηνευουν πάντα ένα έργο όσο μπορούν καλύτερα (το πιστεύω αυτό, αν δεν το πίστευα δεν θα άκουγα τίποτα). Γίνονται φυσικά σημαντικότερα από μια καλή ερμηνεία. Και ένα πράγμα που σιχαινόμουν στις κριτικές περιοδικών είναι η βαθμόλογηση (ξέρεις με αστερακια, καλο, πολύ καλό, άριστο, μέτριο, κακό κ.λπ) Προτιμούσα πάντα μια αξιολόγηση στην ερμηνεία, μια άποψη και παρουσιάση, χωρίς βαθμολογία.

...και η Traviata της Κάλλας με τον Santini είναι πάρα πολύ καλή. Συμφωνώ ότι η φωνή της Κάλλας εκείνη την περίοδο ήταν καλύτερη. Στο μεταγενέστερη του Μιλάνου είχε το "διάβασμα" του Giullini, αλλά και στην εκδοχή της Λισσαβώνας με τον Ghione, είχε συμπρωταγωνιστή δίπλα της τον νεαρό Alfredo Crauss. Υπάρχουν πολλά αξιόλογα στοιχεία, διαφορετικά σε κάθε ερμηνεία.

... και αν δεν συμφωνούμε δεν τρέχει και τίποτα...

Gloriana said...

Neco τα λες πολύ ωραία και η άποψη σου έτσι όπως την διατυπώνεις μου αρέσει πολύ.
Το ότι μπορεί να διαφωνούμε δε σημαίνει τίποτα. Το σημαντικό είναι ότι μπορούμε να κουβεντιάζουμε.
Και μέσα από τις διάφορες απόψεις να αναθεωρούμε, να ανακαλύπτουμε κλπ. Αυτή είναι η ομορφιά.
Διαβάζοντας το τελευταίο σου ποστ, μονολόγησα: έχει δίκιο!

Να σαι καλά!

υγ. μαζί σου για τα αστεράκια! Άκυρο εντελώς!!!

Gloriana said...

Πολύ σοφή κουβέντα αυτό που είπες, ότι ένα έργο τέχνης είναι πολύ πιο πάνω από έναν ερμηνευτή στην τελική. Σου δίνω αστεράκι 10 (χαχαχαχα)

neco73 said...

Gloriana,

Αυτό αναζήτω και εγώ. Να ακούσω κάτι διαφορετικό και την άλλη άποψη. Έχει συμβεί. Πάντα ανακαλύπτεις και κάτι.

mahler76 said...

"Εν ολίγοις, ότι ακριβώς προσφέρει η Ελευθεροτυπία." eipame Kthimerini darling. Avrio pados eimai sigouros pos para ta osa les tha trexeis gia Traviata opos oloi mas.

Gloriana said...

Moro moy to allaxa! Me diorthose o neco! Ti na kano me plironei dis i Eleuterotypia gia diafimisi kai parasirthika!

Kai oxi agapite, den prokeitai na gino organo toy kapitalismoy (perissotero ap' oti eimai idi) kai de tha tin paro tin Traviata, kathoti tin exo idi.

Pros to paron blepo enan katapliktoko GAMO (toy Figaro) toy Harnocourt. Ti paragogi!!!

mahler76 said...

To eheis lathos 2 fores agapi mou giafto kai sou to epesimana. Ego pandos akouo studio Traviata kai eho aisthanthei.

Anonymous said...

Αγαπητή , έμαθα οτι την Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου έγινε μια πολύ αξιοπρεπής παρουσίαση της Τραβιάτα στο ΜΜΘ από την ΚΟΘ ,με εκπληκτικό καστ και μεγάλη προσέλευση κοινού . Δυστυχώς δεν κάνεις καμμία αναφορά σ΄αυτή ενώ αντίθετα εκθείασες την τραγική , όπως τελικά είδα , Αίντα της Ο.Θ .
Μήπως μεροληπτείς ή έτσι μου φαίνεται ;
καλημέρα
Escamillo

Gloriana said...

exeis dikio, thanks.

Gloriana said...

Escamillo to katalabes re! Me plironoyn gi' ayto to blog!

Gia ena prama eimai perifani sti zoi moy, oti pote den filisa katoyrimenes podies kai pote de me patronarise kaneis.

Tora gia tin Traviata, akoysa oti itan para poly kali. Tragoydoysan sto ergo files moy, alla epeidi itan concertante epelexa na min kano kapoia anafora.

Kane moy minisi!!! Xaxaxaxaxaxa... Merolipto. Ta pairno apo oloys, alla to Megaro de moy dose osa zitisa kai etsi toys snomparisa! Xaxaxaxaxa.

Min moy dineis axia, giati to blog moy kai ego den tin exoyme. Den trexei tipota an den postaro kati, ena erasitexniko blog einai.

mahler76 said...

Glory thes na ton vriso na rikso ligo to epipedo tou post????? boro na vriso ki esena me allo nick na kanoume havale. hi hi hi

Gloriana said...

THEE MOY! OXI!!! PANE NA AKOYSEIS TRAVIATA. SE FOBAMAI ESENA.

Kai den yparxei logos na bruseis kanenan. Tin apopsi toy leei o anthropos. Sebasto.

Maria Callas said...

Escamillo, i super Traviata einai afti i sinavliaki pou den katadehtikame na paixoume stin Athina????? Ti akoute kale kai eseis stis eparhies?

Gloriana said...

Maria! Mariaaaaaaa! Mariaaaa edo? Ti timi!!!!

Maria Divina, THANKS!!!

renata tebaldi said...

O,ti ki an leei i Callas einai asystola pseydi!

Gloriana said...

Ooox, tha tsakothoyne oi dives... tha ginei XAMOS!

Maria Callas said...

Eeee ohi kai na tsakotho me afti ti defteranza, ego mia Thea.

Eva said...

Δεν υπάρχουν άλλες ελληνικές εκδόσεις κασετίνας πέρα από αυτές των εφημερίδων;
(Γεια σας, είμαι σχετικά καινούργια στον κόσμο της όπερας και αναρωτιέμαι...)

Gloriana said...

Απ' ότι ξέρω Έυα δεν υπάρχουν.
Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ψάχνω τακτικά στα δισκοπωλεία.
Αν πας πάντως σε ένα ενημερωμένο με κλασική μουσική όλο και κάτι θα βρεις.

Καλώς ήρθες.

Eva said...

Ευχαριστώ για την (ταχύτατη) απάντηση, θα προσπαθήσω να το ψάξω.