15.7.07

ΑΡΘΡΟ: Επίδαυρος - Η Medea επιστρέφει μετά από... 46 χρόνια!


MEDEA (Luigi Cherubini) - Μια κραυγή σε τρεις πράξεις!


Ιστορικό - Κοινωνικό πλαίσιο


Μετά το θρίαμβο της όπερας Lodoiska, το Theatre Feydeau πρότεινε στο Κερουμπίνι τη σύνθεση ενός νέου έργου. Ο συνθέτης αποφάσισε να γράψει μια όπερα με θέμα στηριγμένο στο μύθο της Μήδειας. Γιατί όμως επέλεξε το συγκεκριμένο μύθο;

Ήδη από την αναγέννηση η λατρεία προς κάθετι το αρχαιοελληνικό είχε κατακλύσει τις τέχνες και τα γράμματα. Η αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες. Το μύθο της Μήδειας ήδη είχαν μελοποιήσει συνθέτες όπως οι: Cavalli (Giasone -1649), Gianettini (Medea in Atene -1675), Kusser (Jason -1692), Charpentier (Medee- 1693), Salomon (Medee et Jason -1713), Benda (Medee -1775), Vogel (La Toison d'or -1786).

Ωστόσο, η εποχή που ο Κερουμπίνι έλαβε την πρόσκληση ήταν μια εποχή ταραγμένη, οι καιροί ήταν δύσκολοι και είχε ήδη ξεσπάσει η γαλλική επανάσταση. Ο συνθέτης την έζησε από κοντά. Είδε τις σφαγές στους δρόμους, αφουγκράστηκε τα μίση, το πάθος για ελευθερία, παρακολούθησε τις συγκεντρώσεις του λαού τριγυρνώντας στους δρόμους τις ημέρες του μεγάλου αναβρασμού. Στο πρόσωπο της Μήδειας, οραματίστηκε το σύμβολο της ίδιας της επανάστασης, το σύμβολο μιας ανατρεπτικής προσωπικότητας που δε διστάζει να τα βάλει με την εξουσία και στο τέλος να την λυγίσει!


Άρχισε αμέσως να δουλεύει πάνω στο λιμπρέτο του Γάλλου ποιητή Francois Benoit Hoffmann (1760-1825) εμπνευσμένο από την ομώνυμη τραγωδία του Pier Corneille και η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στο Theatre Feydeau στις 13 Μαρτίου 1797 με επιτυχία. Τον ομωνυμο ρόλο τραγούδησε μια μεγάλη φωνή της εποχής, η Julie Legrand. Το έργο κέρδισε το θαυμασμό μεγάλων συνθετών, του Haydn, του Beethoven, του Schumann, του Brahms, του Schubert, του μεγάλου Γερμανού ποιητή και φιλοσόφου Goethe, όμως ο συμβολισμός του δεν έγινε κατανοητός από το κοινό.

Το 1800 παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο, με κάποιες περικοπές (ο συνθέτης αφαίρεσε 500 μέτρα). Το 1854 ο διευθυντής της όπερας του Μονάχου, Franz Lahner συνέθεσε recitativi accompagnati στη θέση των πεζών διαλόγων (parlati). Το έργο με αυτή τη μορφή θριάμβευσε στη Γερμανία. Το 1865 ανέβηκε και πάλι στο Λονδίνο με τη διάσημη Tietjens και με νέα recitativi που συνέθεσε ο Arditi.

Παρότι ανέβηκε στα μεγαλύτερα θέατρα της Γαλλίας, Γερμανίας, Αυστρίας, Αγγλίας και γνώρισε παντού τεράστια επιτυχία, οι αφάνταστες δυσκολίες του κύριου ρόλου οδήγησαν σιγά σιγά το έργο στη λήθη, ειδικά μετά το θάνατο της Legrand, που εικάζεται ότι της κατέστρεψε την υγεία!

Στον αιώνα μας, η Μήδεια του Κερουπμίνι ανέβηκε για πρώτη φορά στις 30 Δεκεμβρίου 1909 - χωρίς επιτυχία- σε παγκόσμια πρεμιέρα στη Σκάλα με την Ester Mazzoleni ως Μήδεια. Έκτοτε εξαφανίσθηκε και πάλι από τα λυρικά θέατρα. Μονάχα το 1953 αναβιώθηκε μετά από 44 χρόνια στο Teatro Comunale της Φλωρεντίας και αυτό ειδικά για τη Μαρία Κάλλας, που άρχιζε τότε να μεσουρανεί στην Ιταλία.

Η Κάλλας τραγούδησε το έργο με τα recitativi του Lahner, στα ιταλικά όμως σε μετάφραση του Carlo Zangarini (στην πρωτότυπη γαλλική version του το έργο ανέβηκε μόλις το 1995 στη Martina Franca της Ιταλίας με την Tamar ως Μήδεια και σε μ. διεύθυνση του Fournillier). Η επιτυχία ήταν τόση ώστε την ίδια χρονιά η Σκάλα συμπεριέλαβε το έργο εκτάκτως στο πρόγραμμα της σαιζόν της.
Έκτοτε το έργο επέβαλε προσωπικά η Κάλλας με τις ερμηνείες της στην Ιταλία, Αμερική, Αγγλία και Ελλάδα.

Μεγάλες πριμαντόνες όπως οι Rysanek, G. Jones, Bumbry, Gorr, Verrett, Silja, Caballe, Gencer, Olivero, Barstow, Esposito επωμίστηκαν κατά καιρούς τα βασανισμένα συναισθήματα της ηρωίδας, καμία όμως δε θριάμβευσε όσο η Κάλλας.

Μετά τον Κερουμπίνι ακολούθησαν και άλλες όπερες πάνω στο ίδιο θέμα, των: Mayer (1813), Pacini (1841)-προσωπικός θρίαμβος της μεγάλης ντίβας του παρελθόντος G. Pasta- κ.α. Στο αιώνα μας των: Milhaud, Dohl, R. Liebermann, Μ. Θεοδωράκη κ.α. Κρατήστε ωστόσο τη Μήδεια του Κερουμπίνι, τις έχει επισκιάσει όλες...


Αισθητική


Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες άρχισε να γράφει τη Μήδεια ο Κερουμπίνι δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές. Το λιμπρέττο του Γάλλου ποιητή Hofmann ήταν ένα τυπικό κείμενο σύμφωνα με τις επιταγές και τα κλισέ της εποχής. Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ο συνθέτης ήταν υποχρεωμένος να αφήσει τους διαλόγους του έργου σε πεζό λόγο, σύμφωνα με τους κανόνες της Opera Comique.

Ο θίασος που αποτελούσε την Opera Comique στεγαζόταν στο Theatre Feydeau και παρουσίαζε αποκλειστικά 'κωμικές' όπερες (μουσικά έργα με διαλόγους πρόζας). Η Οπερά του Παρισιού είχε μονάχα το προνόμιο να ανεβάζει γαλλικές όπερες. Έχοντας όμως αναλάβει τη διεύθυνση του Feydeau, ο Κερουμπίνι ήταν αναγκασμένος να συμμορφωθεί με τους κανόνες και είναι πραγματικά παράδοξο το γεγονός ότι η Μήδεια, έργο τόσο δραματικό, παρουσιάστηκε ως κωμική όπερα.

Ο συνθέτης για τη Μήδεια γνώριζε πολύ καλά - όπως φαίνεται- με πιο τρόπο θα εισχωρήσει στο κέντρο της δράσης, του δράματος και πως θα 'βάλει φωτιά' στο κείμενο. Η διαδικασία ανάπτυξης των θεμάτων του έχει την ελευθερία εκείνη που συναντούμε αρχικά στον Mozart και αργότερα στον Beethoven. Η μουσική του είναι εναλασόμενη, καυτή, απρόβλεπτη πολλές φορές, σκοτεινή και υποχθόνια, αλλά και υπερήφανη, ευγενική με επιβλητικά ορχηστρικά μέρη.

Ο Κερουμπίνι ξέρει πώς να καθυποτάξει την ορχήστρα σε τρομερές σιωπές, σιωπές που γεννούν αφάνταση ένταση, όπως επίσης και να την οδηγήσει από μεγάλες πολυφωνικές εκρήξεις σε μονόφωνα ανατριχιάσματα. Η ορχήστρα του δε συνοδεύει απλά το τραγούδι, συμμετέχει και στις πιο μύχιες σκέψεις των ηρώων. Παίρνει συμφωνικές διαστάσεις και κάποιες φορές πρωταγωνιστικό ρόλο, χωρίς να εμποδίζει το τραγούδι με μεγάλες αντηχήσεις, αλλά αντιδρώντας με εσωτερικές εντάσεις.

Η Μήδεια είναι ο βασικός άξονας του έργου, όλα περιστρέφονται γύρω της, όμως ο συνθέτης πρόσεξε ιδιαίτερα όλους τους ρόλους και η διαγραφή των χαρακτήρων είναι εξαιρετική, καθώς και η φωνητική γραμμή, χωρίς εκζητήσεις, κολορατούρες και βοκαλισμούς.


Συνέθεσε μια υπέροχη πάρτα για τη Neris (πιστή θεραπαινίδα της Μήδειας) που ίσως είναι ο πρώτος
ρόλος για μεσόφωνο στα μουσικά χρονικά. Σκιαγράφησε έναν πολύ ευγενικό ρόλο για μπάσο (Creonte - βασιλιά της Κορίνθου), έναν ιδιαίτερα δύσκολο ρόλο για ηρωικό τενόρο (Giasone - αρχηγός Αργοναυτών) και ένα σύντομο μα ταυτόχρονα απαιτητικό ρόλο για lirico leggiero σοπράνο (Glauce, κόρη του βασιλιά).

Όσο για την κεντρική ηρωίδα, ο συνθέτης γνώριζε ότι η Μήδεια δεν ήταν μονάχα μια σατανική μάγισσα. Ήξερε ότι ήταν απόγονη του Ήλιου, θεού του φωτός αλλά και ιέρεια της Εκάτης, θεάς του σκότους. Πάλευε στο είναι της το απολλώνιο φως με το υποχθόνιο σκοτάδι, το καλό με το κακό. Το τραγούδι της είναι άλλοτε πυρετικό, απελπισμένο και άλλοτε παθιασμένο και υπερήφανο. Η Μήδεια του είναι μια λέαινα πληγωμένη. Η φωνητική γραφή του ρόλου είναι συντριπτική, γραμμένη για φωνή δραματικής υψιφώνου που φτάνει στην ψηλή περιοχή ως το b bemol, καλύπτει μεγάλη έκταση, έχει ιδιαίτερα απαιτητική χαμηλή και μεσαία τεσιτούρα και είναι μεγάλης διάρκειας.


Η Medea επιστρέφει μετά από... 46 χρόνια στην Επίδαυρο!

Με το 'πνεύμα' της Κάλλας διάχυτο στον πολύ δυνατό ενεργειακά χώρο του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου δόθηκε η πολυαναμενόμενη πρεμιέρα της Μήδειας μετά 46 χρόνια, παρακαλώ, από τη Μήδεια εκείνη του 1961 με τη Μαρία Κάλλας στον ομώνυμο ρόλο. Εκείνη η Μήδεια τότε χαρακτηρίστηκε ΜΑΓΙΚΗ, κάτι που προσωπικά δεν μπορώ να πω και για τη φετινή...

Η Μήδεια του Cherubini είναι ένα έργο που απουσιάζει από το ρεπερτόριο των Λυρικών Σκηνών διεθνώς, όχι γιατί υστερεί μουσικά βεβαίως, αλλά γιατί ο πρωταγωνιστικός ρόλος είναι δυσθεώρητος μουσικά κυρίως αλλά και υποκριτικά.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που πολύ μεγάλες δραματικές σοπράνο της εποχής μας, Γκένα Ντιμίτροβα, Εύα Μάρτον, δεν δοκίμασαν καν τις δυνάμεις τους στο ρόλο, αλλά και θρυλικές τραγουδιστριες που το έκαναν, όπως και οι ίδιες ομολόγησαν (βλέπε Leyla Gencer) εκτέθηκαν!

Στη χθεσινή παραγωγή τον ομώνυμο ρόλο τραγούδησε η Anna Caterina Antonacci. Η Antonacci έχει τραγουδήσει και στο παρελθόν τη Μήδεια, η τόλμη της να αναμετρηθεί με έναν τόσο δύσκολο ρόλο -που έχει στοιχειώσει στην κυριολεξία η Μαρία Κάλλας -δε μπορεί παρά να κερδίσει το σεβασμό, ωστόσο η ερμηνεία της στην παράσταση της 14ης Ιουλίου δε μπορεί να αξιώσει και τον ενθουσιασμό ή το θαυμασμό.


Σε μια μέτρια παραγωγή, από όλες τις απόψεις (μόνο τα κοστούμια ξεχώρισαν και η Neris) η ερμηνεία της Antonacci ήταν απλά
μονοδιάστατη και διεκπεραιωτική, μουσικά και σκηνικά προφανώς, γιατί μέχρι εκεί φτάνουν οι δυνατότητες της. Ωστόσο η ψυχοσύνθεση αυτού του ρόλου, η ψυχοπαθολογία αν θελετε της Μήδειας απαιτεί πολλά περισσότερα.

Απαιτεί από μια καλλιτέχνιδα να βγει από τα όρια της, να 'υπερβάλει εαυτόν' για να καταφέρει να συναρπάσει το θεατή, να τον ταξιδέψει, να χαράξει στη μνήμη του αυτό που ακούει και βλέπει.
Εξάλλου μερικές φορές οφείλει μια πρωταγωνίστρια, όσο όμορφη και αν είναι εμφανισιακά, ή επιδιώκει να είναι, να τσαλακώνει την εικόνα της προς χάριν της τέχνης της, να γίνεται ανθρώπινη για να πλησιάσει το κοινό της, να βιώνει επι της ουσίας τα συναισθήματα των ηρωίδων που αναπλάθει. Και αν θέλετε είναι επιτακτική ανάγκη να το κάνει, αν σέβεται την τέχνη που υπηρετεί, αν νιώθει ευλάβεια για ότι κάνει... Αυτά είναι όμως μάλλον ψιλά γράμματα, αλλά στην πραγματικότητα διαχωρίζουν τους πολύ μεγάλους καλλιτέχνες απλά από τους καλούς...

Προσωπικά δεν ένιωσα σε καμία στιγμή του έργου καμία συγκίνηση από τη Μήδεια... Και παρότι δε μπορώ παρά να καταθέσω το σεβασμό μου για την τόλμη της τραγουδίστριας που άγγιξε
αξιοπρεπώς αυτό το ρόλο, έχω το δικαίωμα να εκφράσω και την απογοήτευση μου για τον τρόπο που αποδόθηκε αυτός ο ρόλος... Και να καταθέσω την άποψη, ότι μερικά έργα (όπως άλλωστε και η Ηλέκτρα του Στράους) αν δεν μπορούν να αναβιωθούν όπως πρέπει, προτιμότερο είναι να μην αναβιωθούν καν...

Στην παραγωγή της Μήδειας του Σαββάτου της 14 Ιουλίου 2007 την παράσταση έκλεψε στην κυριολεξία η Neris της Enkeledja Shkosa η άρια και σκηνή της οποίας ήταν και η μόνη στιγμή στο έργο που με κέρδισε, και δικαιωματικά της ανήκει το πιο δυνατό χειροκρότημα που εισέπραξε στις υποκλίσεις του τέλους .

Κλείνοντας πρέπει να καταθέσω την απογοήτευση μου και για τη σκηνοθεσία του Γ. Κόκκου για τη σκηνική καθοδήγηση (;) στους πρωταγωνιστές και όχι τόσο για το εικαστικό μέρος (όπως ανέφερα τα κοστούμια του κέρδισαν τις εντυπώσεις μου).



(2λεπτο απόσπασμα από την παράσταση, ευγενική χορηγία του Farinelli)

Βιβλιογραφία


  • Roland Mancini, "La Medea di Cherubini"
  • Giulio Confalonieri, "Medea"
  • Rosentahl - Warrack,"The Concise Oxford Dictionary of Opera"
  • Maria Callas, "Singing Lessons-Master Classes"
  • Roland De Cande, "Λεξικό Συνθετών"
  • Πέτρος Στασινός: "Μέσα από τον καθρέπτη της όπερας: η όπερα μιλάει στην Ελλάδα" (ραδιοφωνική εκπομπή στην ΕΡΑ 1)
  • Αθηνά Σπανούδη: "Μουσικά Θέματα: Μαρία Κάλλας (ραδιοφωνική εκπομπή στην ΕΡΑ 1)
  • Βασίλης Νικολαϊδης: "Βραδιά Όπερας: Μήδεια του Κερουμπίνι (ραδιοφωνική εκπομπή στην ΕΡΑ 3)

Σημείωση:
Για την ιστορία, αναφέρω πως αν έχετε την περιέργεια να αναζητήσετε τις ηχογραφήσεις της Μήδειας με την Κάλλας, υπάρχουν έξι:
1) 1953-Teatro Comunale, Firenze- LIVE
2) 1953 - Teatro alla Scala, Milano - LIVE
3) 1957- Milano- STUDIO
4)1958 Civic Opera, Dallas-LIVE
5) 1959 Covent Garden, London-LIVE
6) 1961 Teatro alla Scala, Milano - LIVE


                                © copyright, Opera I Love

39 comments:

Parsifal said...

BRAVO GLORI! εξαιρετικο ποστ! Μηπως ομως περιμένοντας την τελεια παράσταση (που, ενα πραμα σαν τον Γκοντώ, δε θα ερθει ποτε) χάνουμε την απόλαυση όσων έχουμε μπροστά μας? Κ μενα μου λειψε η υπέρβαση κ συνέχεια στα αυτιά μου ειχα Μαρία αλλα ερμηνεία Μαρίας δεν μπορώ να αξιώσω απο κανέναν, θεωρώ ομως οτι η ερμηνεία της Αντονάτσι ΔΕΝ ηταν βαρετη, ουτε στατική, έδινε ο,τι είχε μεσα της (ho datto tutto a te που λεει κ η Μηδεια) και προσπαθούσε να σώσει αποθέματα για την τρίτη πράξη που ειναι κ η πιο...φωνακλάδικη. Ακομα και οι τελευταίες λέξεις που της επιφυλλάσσει ο Κερουμπίνι είναι μνημειώδους ερμηνευτικης δυσκολίας...Al sacro fiume io vo, colla t aspetta l ombra mia!

Gloriana said...

Ελα Πάρσι! Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, το εκτιμώ ιδιαίτερα ειδικά από σένα.

Τι να πω... εύχομαι να μην έχω πέσει στην παγίδα που λες. Είναι αλήθεια ότι προσπαθώ να παρακολουθώ ότι παρακολουθώ με ειλικρινή καρδιά, χωρίς να έχω προσδοκίες, κάθε είδους.

Απαιτώ όμως-να πάρει- την ειλικρίνεια και το δώσιμο, την ψυχή και του καλλιτέχνη απέναντι! Θέλω να με ταξιδέψει βρε αδερφέ!

Και την Αντονάτσι-όπως και πολλούς άλλους καλλιτέχνες, ίσως τους περισσότερους-την απασχολούσε περισσότερο η ωραία εμφάνιση της και πώς θα εντυπωσιάσει, και θα προκαλέσει το: "ΔΟΞΑΣΤΕ ΜΕ, ΕΙΜΑΙ ΘΕΑ".

Αυτούς του είδους τους καλλιτέχνες- βλέπε Άντζελα Γεωργίου τους απεχθάνομαι (και είναι βαρύ αυτό που λέω, και ίσως δεν έχω και το δικαίωμα να εκφράζομαι κατ' αυτόν τον τρόπο), ωστόσο όταν αν θέλεις πληρώνω για να παρακολουθήσω κάτι, μπορώ να έχω και άποψη...

Αυτού του είδους οι καλλιτέχνες είναι τελικά και ΣΗΜΑΔΙ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, της κυριαρχίας του ΣΤΑΡ ΣΥΣΤΕΜ που έχει εκμηδενίσει την ουσία... Και τελικά ίσως δεν φταίνε και οι ίδιοι, απλά προσπαθούν να επιβιώσουν!!!

Ή εναλλακτικά, είμαι τελικά πολύ ΓΡΑΦΙΚΗ!!!

Σας φιλώ και σας ευχαριστώ ΟΛΟΥΣ για την παρέα!!! Ήταν μια θριαμβευτική συνάντηση!!!

ΑΛΜΑ, είσαι μια μέτζο θεά!

ΦΑΡΙΝΕΛΙΕ, σε παίδεψα ως τα ξημερώματα, αλλά είσαι ένας αληθινός ΙΠΠΟΤΗΣ

ΠΑΡΣΙ, Υποκλίνομαι!!!

DJIM: Θα μπορούσα να 'θάβω' μαζί σου για μέρες, όπως οι γέροι του Muppet!!!

Gloriana said...

Pao na rixo enan ypnako akoma, na staniaro kai epistrefoooo!

Anonymous said...

Αν και η οπερα δεν ειναι το φορτε μου, ειχα τις ιδιες εντυπωσεις. Εξαιρετικα τα σκηνικά, (ειδικα η εναρξη ηταν εικαστικα εντυπωσιακη-άξια Επιδαυρου), τα κουστουμια και η Shkosa εκλεψαν τις εντυπωσεις. Μια παρατηρηση μονο: Ο Κοκκος λέγεται Γιάννης (εκτος και εαν υπάρχει Περικλής στο παρασκηνιο και δεν το γνωριζω!!!)

Gloriana said...

Υπαρχει ένας Κούκος, εκεί πρέπει να την πάτησα! Χαχαχαχα

"stars"war said...

Δυστυχώς δεν μπορεσα λόγω υποχρεώσεων(πρέπει να δουλέψουμε κιόλας βρε παιδια...) να δω την παράσταση. Από μία καλλιτέχνιδα που επιτρέπει να την αποκαλούν διάδοχο της Κάλλας και δηλώνει πως ο Monteverdi-Θεός σχωρέστον-θα είναι πολύ περήφανος για την ερμηνεία της στην Ποππέα,δεν μπορούμε να περιμένουμε και πολλά σε επίπεδο εμβάθυνσης συναισθηματικής και ερμηνευτικής. Ας μη θεωρηθεί σωβινιστικό αυτό που θα πω αλλά τον συγκεκριμένο χαρακτήρα για να τον αποδώσεις σε όλες του τις διαστάσεις πρέπει να είσαι ελληνίδα και ελληνίδα ήταν ΜΟΝΟ ΜΙΑ!

Gloriana said...

Πω,πω έπαρση!
Μα φαίνεται και στον τρόπο που ερμηνεύει.

Λυπάμαι πραγματικά τώρα που τ'άκουσα αυτό.

Stars, σε παρακαλώ αν θες, στείλε μου ένα email, δε περίπτωση που γνωριζόμαστε. Υποψιάζομαι ποιός είσαι μάλλον, αλλά δεν είμαι σίγουρη.

Gloriana said...

email: amphipolis72@hotmail.com

Marlis4Ever said...

Να'μαι κι απο δω μετα τον Parsifal. Gloriana ωραιοτατο το σπιτι σου, ευχαριστουμε που μας δεχεσαι :-) Αψογο (και επιμορφωτικο) το κειμενο, συμφωνω με ολα ως προς τη χθεσινη παρασταση και κυριως την Αντονατσι.

Δε νομιζω οτι ειναι πρωτιστως η συγκριση με την Καλλας Parsifal (αλλωστε για εμενα το ερμηνευτικο προβλημα δεν ηταν στη φωνη), ειναι οτι υποκριτικα εχουμε πια μαθει να περιμενουμε κατι παραπανω. Δεν αναφερομαι μονο στη γενικως παλιομοδιτικη εκφραστικη της, αλλα και σε αδεξιοτητες (αναλογιζομαι το φονο των παιδιων μου και κραταω το προσωπο μου στο ενα χερι λες και συνειδητοποιω πως ξεχασα να πληρωσω τον ΟΤΕ).

Δυο τρια σκηνοθετικα πραγματα υπερ της ματαιοδοξιας της ντιβας και εις βαρος του ρολου, κατα τη γνωμη μου.

1ον - την ξαπλωνουμε εξαρχης στη σκαλα με απλωμενο το φορεμα για να μη λειψει ουτε το πρωτο 20λεπτο.

2ον - το οποιο φορεμα στην 1η και 2η πραξη εχει ενα ντεκολτε απο βαθυ εως τρομερα βαθυ, πραγμα που στο δικο μου μυαλο δεν ταιριαζει με το χαρακτηρα και τη συγκυρια. Στην τριτη πραξη τελος παντων ειναι μαυρο και σχετικα λιτο, αλλα κι εκει το σατεν δεν το γλιτωνουμε.

3ον - στο τελος, υποκλιση μονη πανω στη σκαλα, 20 μετρα πανω απο τη σκηνη. Το βρηκα εως και χοντραδα.

Ειμαι αρκετα μονοπλευρος - δε λεω ας πουμε οτι ειναι μια εξαιρετικη τραγουδιστρια και οτι οντως ειχαμε τη σπανια ευκαιρια ν' ακουσουμε μια πολυ καλη Μηδεια (σε μια παρασταση βεβαια ακουστικα πιο κατω απο το επιπεδο της ιδιας, με εξαιρεση τη Shkosa, και οπτικα ωρες ωρες εως και ραμενη πανω της). Αλλά ηθελα να συμφωνησω με τη Gloriana και παρασυρθηκα...

Gloriana said...

Marlis kalos irthes paidi! Elpizo na eimai kali oikodespoina!

Sxetika me tin 1 paratirisi soy. Pisteyo oti ekei pano (to xerete oti se paromoia katastasi ston Trisatn prin mia dekaetai katereyse i kataskeui kai i Eva Marton kontepse na skotothei? Gia 2-3 xronia apeixe apo ti skini logo sobarou traymatismoy)sto proto 20lepto den anebike i idia. H kopela poy tin ntoymplarize itan poly kontuteri.

Xairomai kata t'alla poy symfonoyme.

Sxetika pantos me ti skala ekeini pros ton oyrano, opoios anebaine ekei pano, telos panton, me tromaze! Diladi thriller pia!!! ELEOS. Poly epikindino gia enan solista! Einai treloi re paidia autoi oi skinothetes!!!

mahler76 said...

Glory exairetiko post pragmatika. Eheis pesei mesa nomizo stin kritiki sou. Parola afta sinehizo na pistevo pos i Antonacci kai i Shkosa itan oi 2 logoi pou isos axize kapoios na vrethei stin Epidavro (pera apo to ftino eisitirio). Oson afora tora kapoia alla sholia pou anaferthikan prepei na po ta exeis. 1on i Antonacci itan to proto 20lepto sti skala giati an den emfanizotan mesa se afto den tha borouse na diekdikisei Oscar ermineias hahahaha.

2on Vrika ta skinika ediposiaka alla katholou leitoyrgika. I adiparathesi ton ogkon se shesi me to mnimeio itan mallon hidaia eno kai i shesi tis tetragonis platformas brosta apo tin orhistra me to koilo itan kai provlimatiki os pros tin kinisi ton erminefton ston endiameso horo oso kai perirgi os sinthesi. Genika ta skinika eihan tin tasi na epivlithoun perissotero apo oso eprepe.

3on Hreiazodan tosoi ermineftes stin horodia i apla mia kai to sigekrimeno diethnos kataxiomeno sinolo tis ERT eperne mallon 1i fora meros se opera ipan na tous valoun olous? Litotita re paideia!!!

4on Oso gia to efe, vazoume tin orhistra piso apo tous ermineftes kai meta vazoume kai kameres gia na vlepoun aftoi to maestro, mou fanike protoporiako otan to eida gia 1i mou fora ston persino Don Jiovani tis Lirikis, alla to na to vlepo se kathe parastasi katadaei asteio alla kai apodeixi elipseos ebnefsis.

5on Otan oi kefales tis Lirikis tehnis simera (apo dioikitiki apopsi) einai o Voulga kai o Kiriakopoulos pou oudepote tous eihame dei se parastasi prin analavoun aftes tis theseis kai akomi kai ektote tous vlepoume mono se glamour events ti perimenoume?

Gloriana said...

Mahler, thanks.

Simfono me osa les. Na prostheso kai kati akoma: paidia itan tromera statiki parastasi. Diladi oloi itan akinitoi. To tin ithelan ti xorodia ekei pano? eleos pia me aytoys toys ilithioys monternismoys...

Re seis, ginotan o gamos kai eixa tin aisthisi oti einai khdeia...

Anonymous said...

Εχεις απολυτο δικιο. Δεν θυμιζε πουθενα γάμο. Και καλά η Γλαυκη εχει τις ανυσηχίες της. Ο χορος γιατι πηγαινε σε ρυθμο ρεκβιεμ???
Για να μη τρομαξει το γατακι που περιφεροταν κατω απο το πλατω??
Προτεινω το γατακι να το ονομασουν Μηδεια εις μνημην...

Επισης ευτυχως που φυσαγε και λιγο (εκανε μια ατμόσφαιρα και ανεδειξε και την ωραια τουαλετα της Αντονατσι. Απο τα λελουδα που μεινανε παραλιγο να πεσουν και η Μηδεια και η Νερις. Ο αλλος απο το χορο τσακισε το ποδαρι του σε ενα σκαλι αλλα απο τη βιασυνη του.

Gloriana said...

anonime, poios eisai kale?

Kala ayto me ti gata itan ekpagloy kallous!!!

Xaxaxaxa...

Anonymous said...

Δεν γνωριζόμαστε. Απλά εψαχνα κατι για τη Μηδεια (συγκεκριμενα εαν ο Κρεων ειναι ο ιδιος με αυτον της Αντιγόνης και τελος παντων ποιος ηταν το παληκαρι) και επεσα στο site. Μου αρεσε πολυ ολη η παρουσιαση σου. Απλά σκεφτηκα να επισημανω το λαθακι για να μη σου "χαλαει" το κειμενο.
Αισθανομαι λιγο παρεισακτος, αλλά συμφωνω με τα περισσότερα σχόλια. Κατι που με κανει πιο οικειο με τη παρεα σας. Ευχαριστω για τη φιλοξενια.
(Εαν ξαναμπω θα χρησιμοποιησω το ονομα Kanibal; λογω birthplace)

Gloriana said...

Ela Kanibal, elpizo na mpeis stin parea mas.

Eisai kaodexoymenos kai ta sxolia soy fisika.

Exaloy ayto to blog exei tin taktiki toy NO CENCORSHIP gia na mporei o kathernas na leei oti pisteyei apla me sebasmo.

Po, po re su to palikari prepei na to tsakise ontos to podaraki sti gonia! Pali kala poy den koytroybaliastike.

Loipon akoy tora to katapliktiko. Aytos poy ekane ton aggelioforo stin parastasi mas, itan o Kreontas tis Antigonis kai kanonika aytos eprepe na kanei kai ton Kreonta sti Medea, poly anoteri foni apo ayton poy toy edosan to rolo...

mahler76 said...

Kanibal; λογω birthplace?????? Den to epiasa. Diladi poio ine to birthplace????

Kanibal said...

παρασταση μας??Τι χανω?? / Ασχετο;μπορει να μου λυσει καποιος την απορια μου με τους Κρεοντες? Ηταν 2 ή ειναι ταυτοπροσωπια??

Kanibal said...

To Mahler:Djibouti

Gloriana said...

Parastasi MAS, egrapsa ennoontas ayti poy eidame, ti Medeas.

Oi Kreontes einai APLI sinonumia, kamia sxesi, syggeneia, taytoprosopia...

Kanibal said...

OK. To επιασα τωρα...Ευχαριστω και για το ξεκαθαρισμα. Οπως βλεπεις δεν ειμαι του φιλολογικού...Χημ.Μηχανικός σπούδασα. Αλλα το παλευω....

Στέφανος Νάσος said...

kai mia akomi apopsi gia tin parastasi
edo.

Gloriana said...

To diabasa Stefane. Endiaferon kai kataplitkiki i ereyna gia tin akoystiki. Eyge.

Gloriana said...

Paidia na diloso 2 apories moy sxetika me tin parastasi?

1) H Medea giati xarientizotan me to foystani to dilitiriasmeno, ti stigmi poy telika i Glauce pire ena diadima!!!

2) To maxairi poy tragoytdaei oti prepei na piasei giati tis epese apo to fovo apo to xeri, giati den to eidame pote?

Htan ola skinothetika trik poy den piasame emeis oi akoyltoyroi?

"stars"war said...

Αγαπητά μου παιδιά!(μιλάει η πείρα τώρα!)Ακόμα δεν έχετε πιάσει το νόημα:Η εποχή που ζούμε δυστυχώς είναι η εποχή της εικόνας.Δεν προσπαθούμε να δημιουργούμε συναισθήματα προερχόμενα από τις ερμηνείες και τις προσωπικότητες των ερμηνευτών,αλλά από ένα καθ'όλα εντυπωσιακό και δραματικό σκηνικό που σου επιβάλλει απ'αρχής την τραγικότητα των καταστάσεων που θα επακολουθήσουν και που υποτίθεται πως δεν γνωρίζουμε!!!Δεν μπαίνουμε στην διαδικασία να εκμαιεύσουμε από τον καλλιτέχνη την κορύφωση του δράματος απλά την σερβίρουμε στο κοινό εν είδη fast food ή καλύτερα μωρουδιακής κρεμούλας Gerber-αν τις θυμάστε-που κατεβαίνει και αμάσιτη. Από 'κει και πέρα τί μένει στην δύστυχη πριμαντόνα να κάνει από το να περιφέρει ασκόπως το κοστούμι της και να διεκπεραιώνει, άλλοτε επιτυχώς,άλλοτε όχι,ρόλους δυσθεώρητους από άποψη φιλοσοφικού (!)μεγέθους. Μία πολύ μεγάλη τραγουδίστρια η Anna Tomowa-Sintow έδωσε κάποτε στους μαθητές μια πολύ χρήσιμη συμβουλή:να ασχλείστε και με άλλα πράγματα εκτός από το τραγούδι,να διαβάζεται λογοτεχνία, να πηγαίνετε σε εκθέσεις ζωγραφικής, να ακούτε και άλλα είδη μουσικής!Να είσαστε δηλαδή σκεπτόμενοι άνθρωποι μόνο έτσι θα μπορείτε να δίνετε βάθος στην τέχνη σας!
Πώ,πώ βρε παιδί μου!Με πιάσαν τα σοβαρά μου αποψε!!

Gloriana said...

Stars MAZI SOY!

Ps. Moy xrostas mia apantisi!

Anonymous said...

Το καλύτερο σκηνοθετικό εφέ της παράστασης του Σαββάτου ήταν ο ξαφνικός σφοδρός άνεμος. Τις περισσότερες φορές φυσούσε αμέσως πριν την είσοδο της Μήδειας στη σκηνή (ή στην σκάλα)και έτσι ενισχυόταν δραματικά η παρουσία της 'μάγισσας'.
Παρατηρήσατε επίσης ότι τα 4 κεριά που βρίσκονταν τοποθετημένα στην ορχήστρα κάτά την διάρκεια της πρώτης πράξης δεν έσβησαν απ'τον σφοδρό αέρα. Ό Πολύκλειτος μερίμνησε για τον κ. Κόκκο αιώνες πριν.

Gloriana said...

Eimai apolutos pepoismeni oti o afodros anemos itan to fantasma tis Callas! (boooooooowwowww)

Kai episis to apoylto effe re tis parastasis itan to GATI! To ksexases kale? (xaxaxaxaxaxaxa)

Fobera ta keria e? MAGIKA!!!

M A G E I AAAAAAAAAA!!!

Anonymous said...

χα χα χα χα χα ,
ναι μαλλον το φάντασμα ήταν,

(γι'αυτό έτρεχε και το γατί...χα χα χα )

"stars"war said...

Ζηλεύω τρελά που πήγατε και είδατε την παράσταση και έτσι έχετε να σχολιάζετε επί πραγματικών γεγονότων!Από την άλλη λέω πως μάλλον με φύλαξε ο καλός Θεός της όπερας(δεν ξέρω ποιός είναι,αλλά τέλος πάντων) γιατί ψιχανεμίζομαι πως θα τα είχα πάρι γερά στην ευυπόληπτον κράνα μου!Όσο για την παραίνεση, "Glory of all the blogs" πήγα να κάνω πως δεν κατάλαβα, πως δεν το είδα κτλ.Επειδή μ'αρέσει το μυστήριο,θα σου στείλω 1 mail.Θα μου πεις ποιός-α νομίζεις πως είμαι και άμα μαντέψεις σωστά θα το επιβεβαιώσω.Τί Machiavelli, my God!!!

"stars"war said...

Παιδιά ΠΡΟΣΟΧΗ! Κυκλοφορεί καινούριος ιός στο διαδύκτιο σε ΥΑΗΟΟ, AOL κτλ.Θα στείλω λεπτομέρειες

Gloriana said...

Stars tha paixume ton astunomo Saini kai to pontiki me ti gata!

Oraia, m'aresoyn ta paixnidia!

Perimeno to email soy gia na soy po... An kai fobamai oti tha moy krupseis tin taytotita soy anyway.

"stars"war said...

Parole d'honneur,ή αλλιώς,λόγω τιμής!Όπως λέν και φίλοι μας οι Γάλλοι!¨Οταν λέω θα αποκαλυφθώ θα το κάνω.Θα πρέπει βέβαια να επικαλεστώ και την δική σου εχεμύθια!

Gloriana said...

Oi filoi mas oi Galloi? Poy xereis oti einai filoi mas???

Me mperdepses perissotera giati ypopteyomoyn poios eisai, alla tora???

Ego?TAFOS!!! Eidika gia anthropous poy einai epibelbimeno na krupsoun tin tautotita toys.

Anonymous said...

se genikes grammes symfono me osa graftikan. An kai den kateho polla apo ton horo auto thelo na simeioso oti i proti tragoudistria pou akoustike, i proti akolouthos tis Glaukis, itan pragmatika endiaferousa. Pos sas fanike? pos mporo na matho perissotera gi autin? Bravo stin Ellada pou vgazei tetoies parousies kai fones.

Gloriana said...

Διανομή:

Κρέοντας: Enzo Capuano
Γλαύκη: Anna Maria dell’ Oste
Ιάσωνας: Jon Ketilsson
Μήδεια: Anna Caterina Antonacci
Νέρης: Enkelejda Shkosa
Ένας σωματοφύλακας: Δημήτρης Κασιούμης
Πρώτη Θεραπαινίς: Ειρήνη Κυριακίδου
Δεύτερη Θεραπαινίς: Μίνα Πολυχρόνου

spiretos72 said...

Πολύ καλή δουλειά και πολύ ωραίο ποστ! Συγχαρητήρια.

Πάντως εμένα τα σκηνικά μου άρεσαν. Τα κυρίως προβλήματα τα εντοπίζω πρωτίστως στην ακουστική (η ορχήστρα ακουγόνταν λες και έπεζε από το απέναντι βουνό) και στην ερμηνεία της Μήδειας.

Gloriana said...

S'eyxaristo Spyro. Me timas.

Einai alitheia oti den edosa idiaiteri prosoxi s'ayto poy les gia to sugxronismo tis orxistras. Stin ixografisi tha fanei. Ostoso se 1-2 simeia ypirxe problima syntonismoy... alla einai fysiologiko, den einai?

Yparxei periptosi na paizei rolo kai to meros-thesi poy kathotan kapoios? Diladi to problima mporei na itan entonotero sta ano diazomata, ap' oti xamila?

Re paidia, ayto to fasoyli tora me tin orxistra apo piso, tora to anakalypsane? Diladi, tora eidane oti etsi einai better? Ti paizei? Luste moy tin aporia!
Stin Orange diladi edo kai xroooonia kai stin Arena, giati i ostxistra einai mprosta???

Gloriana said...

Ksexasa na grapso kati...

M'arese patnos o tropos poy kyliotan sto patoma i Medea. Htan merikes apo tis kales stigmes toy ergoy... apla den eixe synexeia... syndesi me ta... tektainomena...